Kenturah’s Kitchen – MoSaVans

Kenturah’s Kitchen – Mosavans Zennez

Dit is de derde cd van dit trio. De naam is geïnspireerd op het werk van de Amerikaanse Schilder Kenturah Davis. Zij vermengt portretkunst met D=design. Ed Baatsen komt uit de opgeheven groep ‘Special Delivery. Samen met zijn trio-leden zoekt hij ook naar een vernieuwde samenwerking van de drie instrumenten, waarbij de drie muzikanten veelal hun eigen weg gaan. Dat klinkt als het zoeken naar een ideale vorm van Anarchisme: de juiste man op de juiste plek en als iemand het beter kan of weet, neemt die het voortouw en stapt de ander opzij. Harmonie en samenwerking in optima forma. Dat het begrip Anarchisme in het algemeen spraakgebruik verworden is tot de beschrijving van chaos, is op zijn zachtst gezegd jammer te noemen. Maar dat geldt voor meer stromingen waarvan de opzet door egoïstisch denken verworden is tot een dictatoriaal systeem. Datzelfde speelt ook in bijvoorbeeld de Rooms Katholieke Kerk, bij het Communisme of het Liberalisme. In principe streven al die bewegingen hetzelfde na: een ideale wereld, waar iedereen gelukkig is. Alleen de uitwerking door de mensen laat te wensen over. Goed, genoeg Kerst- en Nieuwjaarsgedachten. De cd.

Baatsen heeft voor elk stuk eigen probleemstellingen opgezet en past hij onopvallend verschillende maatsoorten toe. Daarmee schuurt hij tegen het gangbare klankenpatroon aan. Dat geeft zijn stukken meer byte.

Om de materie in het openingsstuk ‘Mosavans’ complex te maken heeft Ed Baatsen het eigenzinnige en ontregelende van Thelonious Monk (‘Mo’ in de titel) en Eric Satie (‘sa’) in het thema en de improvisatie verwerkt en het harmonische spel van Bill Evans (‘vans’) ingepast. Als het thema afgerond is, komt ‘Mysterioso’ van Monk om de hoek kijken. Verder op komt tijdens samenwerking met bassist Slinger de vertragende werking, die Eric Satie nogal eens toepaste, naar voren.

In het Driedelige ‘Trammelant’ hoor je bij vlagen het rock-drummen terug, een teken dat hier rock- en hiphopelementen zijn verwerkt. De bas geeft een ritmische drive aan de delen. Een drive die de piano er in het eerste deel ingebracht heeft en die de bas gedurende de drie delen als een ostinato motief vasthoudt. 

Zo worden de muzikale problemen aan de orde gesteld en op heel harmonische wijze uitgewerkt. De drie werken daarbij op aangename wijze samen. Elk lid van het trio krijgt de tijd om zijn zegje c.q. oplossing aan te dragen en in goede samenwerking tot een goed einde te brengen. 

Ed Baatsen – Piano – Han Slinger – contrabas – Bert Kamsteeg – drums

Plaats een reactie

7 − vier =