Jasper Blom Quartet met Bert Joris en Nils Wogram – Polyphony

Het heeft even geduurd, maar daar zijn de nummertjes vijf en zes van de serie van tien cd’s die Jasper Blom twaalf jaar geleden met dit kwartet beloofde te maken. Eigenlijk houd ik het liever op nummertje vijf, dan is de tweede cd van deze dubbelaar extra!
De beide cd’s zijn in het BIMHuis opgenoemen, elk met een andere gastspeler. Op de eerste uit 2016 speelt de Belgische trompettist Bert Joris mee en op de tweede uit 2018, de Duitse trombonist Nils Wogram. Beide musici zijn precieze, muzikanten, met een warme klank. Als zodanig passen ze mooi bij dit kwartet.

Bert Joris

In vergelijking met hun eerste vier cd’s speelt het kwintet met Bert Joris niet zozeer gedreven om te presteren, maar vooral om de stukken goed uit te voeren. Daar was wel reden voor. Jasper Blom was toen helemaal in beslag genomen door de polyfonische muziek uit de Middeleeuwen en de Renaissance. Voor zover na te gaan heeft hij de gevonden melodieën drastisch naar zijn kwartet met de trompettist vertaald.
Uit de titels blijkt dat hij naast enkele oorspronkelijke muziekstukken ook verschillende Middeleeuwse en Renaissance begrippen en technieken als uitgangspunt heeft genomen.

Als introductie heeft Blom zijn Hit ‘Waltz for Magnus’ ingezet. Mede dankzij het brushes werk van Martijn Vink werd het een mooie uitvoering en een mooie inleiding op de cd.
Voor de overige stukken gebruikte hij een oorspronkelijke melodie, zoals in ‘l’Homme Armee’. Dat is in het thema nog wel te herkennen, echter als hij als afsluiting dit thema nog eens zingt, blijkt dat Blom de melodie verder heeft ontwikkeld, en het lichter laat klinken.

In ‘Fontayne’ heeft hij de compositie van de Vlaamse Middeleeuwse componist Ciconia ter hand genomen en die in ongeveer de zelfde sfeer gespeeld, maar uiteraard naar zijn kwartet met trompet solist getrokken. In het slot nummer, ‘Ciconia’ hoor je diezelfde rust terug.
‘Virelai’ is een Middeleeuws vierregelig gedicht waarvan de tweede en derde regel rijmen. Jasper Blom heeft hier de polyfonie, de meerstemmigheid, als rijmende tweede en derde regel in het thema toegepast. De instrumenten laat hij als in een Fuga achter elkaar aan spelen.

Nils Wogram

De tweede cd van deze dubbelaar is in zekere zijn heel andere muziek. Sowieso omdat de trombonist een heel andere muzikant is dan trompettist Bert Joris. Maar ook omdat het polyfone aspect van de muziek hier in prachtig weefwerk meer tot uiting komt.

Het openingsstuk van dit concert heet ‘Decidophobia’, dat is: de angst om beslissingen te nemen. Daarin krijgt de gasttrombonist Wogram alle ruimte om zich te presenteren. Juist de rust en het samenspel in dit stuk van tenorsax, trombone en gitaar en de uitgestelde muzikale conclusies maken het spannend. Doordat Marijn Vink wat naar achteren is gemixt, krijgen de solisten de ruimte. Bas en drums leggen een mooi tapijtje neer, waarop Blom op zijn tenor, Ruller op zijn gitaar en Wogram op zijn trombone prachtig uit de verf komen. Een meeslepende intro van de cd.

Martijn Vink komt lekker uit de voeten op zijn drumstel. Zonder te overheersen is hij bijvoorbeeld in ‘Running Gag’ heel actief terwijl hij in het geheel niet overheerst. Het stuk is dan ook een feature voor bassist Van der Hoeven die als uitgespeelde grap voortdurend het zelfde snelle motiefje speelt, waar de drie solisten hun eigen ding overheen zetten. Opgedreven door de spanning van het motiefje en het ritme van Vink gaan de solisten vanzelf met hem mee door het creëren van een prachtig weefwerk waar opnieuw het polyfone mooi tot uiting komt

In ‘Macedonian Candidate’ krijgen we net zo’n lekker ritme voorgeschoteld waar overheen de solisten vrij zijn om in de swing ervan te soleren. Wogram krijgt voluit de ruimte om zijn mogelijkheden voluit te etaleren. Net zoals Jesse van Ruller, die in zijn eentje ongeveer een compleet orkestraal arrangement neerzet
Ook tijdens dit concert stond een oude ‘hit’ van Blom op de setlist, ‘Least of your worries’ kreeg een heel gestoken uitvoering en valt in dit verband op door zijn rockende karakter. ‘Whirl’ heeft een strak arrangement maar komt toch heel vrij over.

Het bijzondere en opvallende aan deze beide cd’s is het fijne weefwerk waaraan de solisten zich meermalen te buiten gaan. Dat te kunnen volgen maakt van deze beide concerten een intrigerend  en uitdagend geheel.

Jasper Blom (tenorsax),
Jesse van Ruller  (gitaar)
Frans van der Hoeven (bas),
Martijn Vink (drums)
+
Bert Joris (trompet) (tijdens de opname in 2016),
Nils Wogram (trombone) (in het 2018-concert)

Verkrijgbaar bij: Whirlwind Recordings
Presentatie: Amsterdam 22 februari 2019

Een reactie plaatsen