Rob Franken – Functional Stereo Music

Drie cd’s met bij elkaar net geen vier uur muziek. Dat is niet niks. En dan, zegt Frank Jochemsen van 678 records, is er ook nog dat er een keuze gemaakt uit de overweldigende hoeveelheid muziek! Door dat selecteren hebben we nu sporen uit drieëntwintig verschillende opnamesessies in huis. In totaal tweeëntwintig muzikanten hebben met Rob Franken samengewerkt om deze funcutionele muziek te maken.  Een verbazingwekkende verzameling van muziek, opnamen en muzikanten.

De muziek werd vorig jaar al uitgebracht op 6 langspelers en heeft daarmee een Edison-2019 verworven. Het is nu ook verkrijgbaar in een boxje met drie cd’s van elk rond de 79 minuten muziek. Op elke cd staan twee platen en hier en daar nog een paar bonustracks. De cd’s zijn dus volledig benut, mag je wel zeggen.

De muziek.
Als je het doel waarvoor het gemaakt is in aanmerking neemt, kun je het bescheiden muziek noemen: Het eist geen aandacht op en is aangenaam in het oor. Frappant is dat orgel en gitaar begeleid werd door het crème de la crème van de toenmalige Nederlandse ritme mensen en een enkele Amerikaanse muzikant.

De combinatie van de elektrische piano en de gitaar is altijd wel een succes geweest. Dat wordt hier opnieuw bevestigd. De gitarist was meestal Joop Scholten die in de Jaren ’70 als gitarist een druk bestaan leidde en met wie Franken vaak samenwerkte. Soms gordde Eef Albers de gitaar om. Een enkele keer is er een blazer in de studio aanwezig. Op de derde cd staan enkele opnamen met prachtig dwarsfluit werk van Ferdinand Povel en bespeelt Jiggs Whigham zijn trombone. Dat verrijkt die stukken zo, dat je eigenlijk meer van die sessies had willen horen. Zo speelt op een cd-helft de Duitse vibrafonist Wolfgang Schlüter mee, in plaats van een gitarist. Daarmee wordt de muziek ook weer gevarieerder, over het geheel van 3 cd’s.

Alhoewel de meeste stukken van Rob Franken of zijn mede musici afkomstig zijn, is er ook een wolk aan stukken van anderen te vinden. Niet alleen van de Amerikaanse Rockjazz mensen als Herbie Hancock, Chick Corea of Billly Cobham, maar ook van minder bekende Duitse componisten als Michael Naura  en Wolfgang Schlüter maar ook van de Belgische muzikant en componist Marc Moulin. Daar had onze toetsenist een fijne neus voor. Sommige stukken komen ook tevoorschijn op eerdere uitgaven van 678 records met de muziek van Rob Franken. Met andere woorden het waren ook ‘gewoon’ stukken die tijdens concerten op de setlist kwamen te staan. Zo staat ‘Six seven eight’, waarnaar het label is genoemd, niet alleen in deze reeks, maar werd door Rob Franken ook live gespeeld, net zoals ‘Esopet’, ‘Absorbed Love’ en ‘Zomaar in vieren’. Hij speelde die stukken dan met evenveel intentie en inzet. Altijd even beeldend en verhalend. Jammer dat de uitvoeringen op de cd soms wat korter gespeeld werden dan je zou willen. Maar misschien was dat wel het beleid bij het opnemen van de Functional Stereo Music. In ieder geval is het heerlijk om deze muziek in huis te hebben.

The Rob Franken Electrification
Functional Stereo Music 1, 2 en 3
678 records

De uitgebreide lijst van muzikanten:

Rob Franken – elektrische piano, synthesizers
Jiggs Whigham – trombone
Ferdinand Povel – fluit, Tenorsax
Jan Huydts – elektrische piano
Wolfgang Schlüter – vibrafoon
Eef Albers, Joop Scholten – elektrische gitaar
Harry Emmery, Wim Essed, Rob Langereis, Niels Henning Ørsted Pedersen, Koos Serierse, – contrabas
Wim Essed, Rob Langereis, John Lee, Theo de Jong – el. bas
Gerry Brown, Bruno Castellucci, Louis Debij, Eric Ineke, Louis de Lussanet, Evert Overweg, Henk Zomer, – drums
Wim v.d. Beek, Nippie Noya – percussie

Nota bene 1:
Bij de speurtocht naar de muziek van Rob Franken, kwam Frank Jochemsen ook een heleboel reclame foto’s uit de Jaren Zeventig tegen,  die hij uitermate geschikt vond om bij de LP’s en CD’s te gebruiken. Ze werden gemaakt door collega muzikanten: Koos Serierse en Robbie Pauwels. Piet Schreuders heeft er geheel in stijl, ook tijdgebonden hoezen van gemaakt. De oplettende kijker zal hebben gezien dat voor de negen dragers, 6 lp’s en drie cd’s verschillende foto’s zijn gebruikt. Ook al lijken ze hier en daar veel op elkaar.

Notabene 2
De 23 opnamedata toen de stukken werden opgenomen. De vraag rijst of Rob Franken vaker opnamen maakte en vooral: hoeveel is er op de plank blijven liggen!  Frank Jochemnsen heeft het over “Enkele van de beste tracks, de gemeenste breaks, de meest funky composities en de vetste Baslijnen. Los van het uitbundige spel van Franken zelf.
Uitgerekend bij de laatste opname datum stond geen opname studio vermeld.

13-08-1972 – Phonogram Studio’s Hilversum
23-09-1972 – Phonogram Studio’s Hilversum
12-11-1972 – Phonogram Studio’s Hilversum
15-02-1973 – Soundpush Studio, Blaricum
25-03-1973 – Phonogram Studio’s Hilversum

23-05-1973 – Phonogram Studio’s Hilversum
29-08-1973 – MC studio’s, Nederhorst den Berg
20-12-1973 – MC Studio’s, Nederhorst den Berg
04-03-1974 – Sound Push Studio Blaricum
13-07-1974 – Sound Push Studio Blaricum

20-11-1974 – Sound Push Studio Blaricum
01-03-1975 – Rainbow Studio’s ‘s-Gravenhage
21-04-1975 – Sound Push Studio Blaricum
01-06-1975 – MC Studio’s, Nederhorst den Berg
30-10-1975 – Dutch Music Centre (DMC) Baarn

01-12-1975 – Dutch Music Centre (DMC) Baarn
21-09-1976 – Sound Push Studio Blaricum
02-11-1976 – Dutch Music Centre (DMC) Baarn
07-10-1977 – Dali Press Studio’s, Nederhorst teh Nerg
26-05-1978 – Phonogram Studio’s Hilversum

01-02-1979 – MC Studio’s, Nederhorst den Berg
10-09-1979 – MC Studio’s, Nederhorst den Berg
30-01-1981 – ?

 

Fay Claassen en haar Dutch Songbook

Het is al eerder gedaan: een Dutch Songbook maken. Henk Meutgeert heeft dertig jaar geleden liedjes van Annie M.G. Schmidt gearrangeerd en met het Metropole orkest uitgevoerd. Die uitvoeringen kwamen niet echt lekker bij me binnen. Dig d’Diz heeft een Dutch Songbook uitgebracht waarop ze oorspronkelijk en onverwacht repertoire drastisch bewerkte, dat was weer wel heel erg de moeite waard in mijn oren. Bij het T.V.-programma ‘De Wereld Draait Door’ hebben ze tijdens het seizoen 2017 – 2018 een Dutch Songbook opgebouwd dat er ook mocht wezen, zij het dat dat vooral in de pop-hoek werd uitgevoerd.
Nu hebben we dan een Dutch Songbook van Fay Claassen. Daarvoor kreeg ze van de WDR-Big Band de gelegenheid om samen met Cor Bakker het repertoire uit te zoeken. Het is samengesteld uit een verzameling klassiekers uit het entertainment van vroeger, het nabije verleden van de Nederlandse pop en enkele songs uit de Jazz-hoek.

Om met de laatsten te beginnen, ‘Find that Screw’ van Ilja Reijngoud is een Engelstalige song die meteen aan het begin van de cd is gezet. Niks herkennen of meezingen, een complexe song die van het hele orkest en van Fay Claassen zelf veel vraagt.
Wat meer bekend is het stuk van Toon Roos: ‘Reach for the Rose’, hier met tekst van Eline Slachtman. Cor Bakker leidt het heel voorzichtig in, waarna het orkest de zang van Fay als het ware naar de springplank begeleidt.

‘Aan de Amsterdamse grachten’ van Wim Sonneveld zingt ze wat trager dan Sonneveld het zelf deed, daardoor wordt het wat zwaarder aangezet. Ook in ‘Is Dit Alles’ van Henny Vrienten en Doe Maar, brengt ze uitdagend wat trager dan Vrienten het in het origineel deed. Daardoor wordt het een vette blues.

De meest aangrijpende song is wel het met Cor Bakker in duo uitgevoerde ‘Zonder Jou’ van Annie M.G. Schmidt, getoonzet door Cor Lemaire.  Cor B. parelt heel Bachiaans door zijn inleiding en begeleidt Fay door de aangrijpend gezongen tekst. Annie M.G. heeft het gedicht in 1947 geschreven en moet toen al een intens verlies te verwerken gehad hebben.

‘Keep me in your Dreams’ van de hand van Cor Bakker is ook een mooi uitgevoerde ballad op Engels tekst van Madeline Bell.
Het als een rap gezongen ‘Opzij, Opzij, Opzij’ van Hermen van Veen komt krachteloos over.
In ‘Dat Mistige rooie Beest’ van Rogier van Otterloo zingt Fay woordloos het thema.

De song ‘Five up High’ van Benjamin Herman staat op de gelijknamige CD van het gelijknamige quintet uit de jaren negentig. Fay spart al scattend met de diverse instrumentalisten, daardoor wordt het een lekker volle song.

Voor een ‘Definitief Liedboek ‘van Nederlandse bodem is dit een waardevolle bijdrage. Toch is er weinig uit het Nederlandse Musical verleden geput, iets wat bij het American Songbook voortdurend het geval is.
Het is een waardevolle CD maarIk vraag me af of alle songs op deze cd in het definitieve ongbook zullen beklijven.

Fay Claassen – zang
WDR Big band olv. Torsten Maas

Gast musici:
Cor Bakker – piano
Peter Tiehuis – gitaar
Theo de Jong – elektrische Bas

Gepresenteerd op: 7 september 2018
Verkrijgbaar op het internet