Een uiteenvallend Trio met van elk lid een (nieuwe) cd.

Rein de Graaff – Early Morning Blues

Marius Beets – This Is Your Captain Speaking

Eric Ineke – Triplicity

Het trio van Rein de Graaff breit een eind aan haar carrière. Het afscheidstournee is geweest en een enkel concert zit nog in het verschiet. Ze treden in juni nog op tijdens de Vriendendag van de Vrienden van het Nederlands Jazz Archief en in juli tijdens het komende North Sea Jazz Festival. Mocht er voor het trio nog belangstelling bestaan, dan zijn ze misschien wel genegen om langs te komen.

Het toeval wil dat de drie leden sinds vorig jaar elk een cd in de aanbieding hebben.
– Eric Ineke heeft de cd ‘Triplicity‘ met een Europees trio, een Italiaanse bassist en een Portugese gitarist.
– Marius Beets heeft ‘This is Your Captain speaking’ met een Amerikaans-Nederlands quintet gemaakt
– en Rein de Graaff zelf heeft de cd ‘Early Morning Blues’ uitgebracht.

Rein de Graaff trio – Early Morning Blues

Rein de Graaff – piano
Marius Beets – contrabas
Eric Ineke – drums

Om met deze laatste te beginnen, Rein is bij zijn keuze van stukken uitgegaan van het repertoire dat hij thuis voor zijn plezier speelt. Met andere woorden, ze komen niet voor op het vaste concertrepertoire. Daardoor is de muziek wat intiemer, wat milder van toon. Omdat het stuk eigenlijk al vóór de bebop hausse een hit was, speelt hij eerst de swinger ‘Avalon’ in een hoog tempo. De stukken daarna worden rustiger gespeeld. Zijn arrangementen op de akkoordenschema’s van ‘All the Things you are’ en ‘Moonology’ (‘These are the things’ & ‘How High the Moon’) zijn aangenaam en aansprekend. Soms hoor je een citaat uit het origineel maar geheel in de stijl van de eerste Beboppers zijn de nieuwe thema’s anders geworden dan die als uitgangspunt diende.

Zijn versie van ‘Dear Old Stockholm’ is niet nostalgisch van toon, maar wordt met een opgewekte lichtheid gespeeld, die de compositie een feestelijke sfeer geeft. Dat kom je bij de andere stukken ook tegen: het ontspannen speelplezier.

Zijn eigen compositie ‘Early Morning Blues’ werd in twee versies op de cd gezet. Rein kon niet kiezen uit de twee versies die ze hadden opgenomen. Dit is ook een feature voor Marius Beets: hij speelt de inleiding met een lome luiheid die je blues doet voelen. De cd sluit af met ‘Wahoo’ de Parker versie van ‘Perdido’. Juan Tizol’s bijdrage aan het Ellington Repertoire. Ook hier krijgt het de lichtere bebop toets, die niet meteen aan de stevige Ellington stamper doet denken.
Hiermee heeft hij als afscheid van zijn carrière een serie mooie pianostukken op de plaat gezet.

Opgenomen: Zeist, Studio ‘De Smederij’, 27 & 28 Juni 2018
uitgebracht op: Timeless

Marius Beets Quintet – This is your Captain Speaking

Marius Beets – Contrabas
Eric Alexander tenorsaxofoon
Peter Beets – Vleugel
Joe Cohn – gitaar
Willie jones III drums

De tweede cd van deze trilogie is de cd ‘This is your Captain Speaking’ van Marius Beets. Hij heeft de plaat geproduceerd en zorgde dat de opnameknoppen in de goede stand stonden. Hij heeft de stukken gecomponeerd en speelde natuurlijk zelf contrabas. Collega bassist en technicus Udo Pannekeet heeft de muziek gemasterd.  Uiteraard is de cd uitgebracht op het label Maxanter van de gebroeders Beets.

Marius Beets heeft sinds de prachtige cd met zijn Powerhouse Big Band uit 2005, vorig jaar eindelijk weer een schijf onder eigen naam volgespeeld. Daarvoor heeft hij drie Amerikanen uitgenodigd, die hij van eerdere avonturen van zijn broer Peter kende: Eric Alexander op tenor, Joe Cohn op gitaar en Willie Jones III op drums. Peter zelf zat achter de zwart-witte toetsen.

Hier wordt potente en serieuze bebop-en-verder gespeeld. Tenorist Eric Alexander heeft uit hoofde van zijn instrument de hoofdrol. De overige musici doen niets voor hem onder. Marius Beets zelf is als altijd de rots in de branding die onverstoorbaar de lijn van de muziek aangeeft en alles bij elkaar houdt. Ook in de snellere nummers hoor je voortdurend zijn ‘Walking Bass’ als basis voor alles doorklinken. Enkele stukken als ‘Emandem’ en ‘The end of the Affair’ zijn al eens eerder opgenomen door Eric Ineke’s JazzXpress. Doordat hier geen trompet meespeelt, worden de stukken toch weer anders.

In het openingsnummer, ‘Dextro Energy’ opent hij in uptempo. Alexander op zijn tenor opent de rij solisten. Joe Cohn op gitaar neemt bedreven over en Marius zelf neemt ruim de tijd om de  compositie op zijn Contrabas verder uit te benen. Willie Jones III speelt vier-om-viertjes met de band die telkens het thema speelt.
Tussen al die bedreven solisten neemt de bassist regelmatig ook zelf de tijd voor mooi verhalende solo’s.
Het titelnummer van de cd is een mooi springerig thema, dat mede door het spel van gitarist Joe Cohn mooi puntig wordt uitgewerkt.
Dit is een cd met serieus gespeelde bebop geworden. Echt een pareltje voor de liefhebbers.

Opgenomen: Zeist, Studio ‘De Smederij’, 27, 28 februari 2016
Uitgebracht op: Maxanter

Eric Ineke – Triplicity

Ricardo Pinheira – gitaat
Massimo Cavalli – Contrabas
Eric Ineke – slagwerk

De derde cd van de spontane Trilogie is van Eric Ineke. Deze cd heet Triplicity, met de suggestie van simplicity

De drummer achter Rein de Graaff is al sinds mensenheugenis (van af 1971) Eric Ineke en heeft zodoende met tientallen Amerikanen gespeeld. Naast de bebop van Rein de Graaff, heeft hij ook aan nieuwere  Jazzstijlen als Hardbop en Impro geroken en vooral: gespeeld. Zijn cd’s met David Liebman staan daar borg voor: deze saxofonist is een volbloed improviserend musicus. Op de cd Triplicity speelt de Eric Ineke met de Portugese gitarist Ricardo Pinheira en de Italiaanse bassist Massimo Cavalli. De samenklank van gitaar, bas en drums is hier perfect. Het ideale gitaartrio, al hebben de drie geen groepsnaam gekozen, maar hun eigen achternamen als herkenningspunt genomen. Dat geeft ook de terechte gelijkwaardigheid van de drie aan. Het openingsnummer ‘Blues Just Because’ van de hand van Ricardo Pinheiro, is een uptempo opener. Het is eigenlijk een rifje op de gitaar. De drie opereren als eenheid en jagen door het thema. Pinheiro neemt als eerste de gelegenheid te baat. Halfweg zijn solo komt de contrabas er in en wordt het een prachtige eenheid in geluid. De bassist soleert dan nagenoeg in zijn eentje, al klinkt er nog wel wat ruis van de drummer.

Het ‘Cinema Paradiso’ van Ennio Morricone wordt vervolgens in alle rust prachtig uitgewerkt en ‘Along Came Betty’ krijgt van elk van de drie een solistische behandeling. De zingende contrabas is een feest om mee te maken. Het voorheen door Billie Holiday met haar kapotte stem intens triest gezongen ‘You’ve Changed’ wordt hier als een prachtige ballad neergezet. Gitaar en bas spelen voortdurend sierlijk om elkaar heen, terwijl de brushes het tempo aan blijven geven. George Shearings ‘Conception’ wordt weer als een opgewekt en vlot thema gebracht. Jobim’s ‘Retrato em Branco Preto’ wordt door Cavalli gestreken, terwijl Pinheiro op gitaar voortdurend het thema omspeelt.
Van de drie hier behandelde cd’s hoor je op deze wel de meest flexibele en moderne muziek. Het is een frisse en opgewekte plaat geworden, die je vaker op wilt zetten.

Opgenomen: Estúdio Vale de Lobos, Lissabon, 25 november 2017
uitgebracht op: DayBreak

Twee totaal verschillende nieuwe cd’s van Peter Beets

 

Peter Beets – Our Love is here to Stay –Gershwin Reimagined

Als Peter Beets het heeft over de ‘Grootste’, bedoelt hij Frédéric Chopin of Oscar Peterson. Bij deze cd is het George Gershwin van wie hij in de zevende hemel is. De verwachting is dan dat je flonkerende muziek krijgt voorgeschoteld. Tijdens het beluisteren van de cd krijg je echter sterk het idee dat bij deze opname eerder de plicht prevaleerde dan het plezier van het spelen.

Hij heeft er voor gezorgd om de gekozen net even anders te spelen dan je gewend bent. Het openingsnummer is naar mijn gevoel wat te stevig ingezet. Door het slagwerk verdwijnt de Gershwintouch. Dat is jammer. ‘Embraceable You’ is echt anders geworden dan je mag verwachten. Charlie Parker heeft daar in 1947 onvervreemdbaar de Ballad-standaard voor gezet. Hier wordt de compositie echt als middel gezien om lekker uit te pakken in een stevige swinger. In ’s Wonderful’ pakt Peter Beets echt uit door dit in een razend tempo te spelen en dat klopt hier perfect. Dat is ook het geval bij zijn aanpak van ‘Summertime’. Die song kun je op alle mogelijke manieren spelen. En dat is dan ook al meer dan duizend keer gedaan. De uitvoering van onze pianist hier onderscheidt zich als een stevige swinger met veel improvisatie. Kortom, deze cd is in zijn geheel wat teleurstellend.
Maar, er is hoop! Peter Beets heeft nog een cd uitgebracht.

Peter Beets & Stochelo Rosenberg – Django Tribute

Dit is Peter Beets’ tweede eerbewijs aan een grote meester. Deze keer is het Django Reinhardt. Het is een live opname uit de Ruïnekerk in Bergen. Hij speelt hierin samen met meestergitarist Stochelo Rosenberg. De muziek spettert en tintelt aan alle kanten. Dit is een feest om te horen. Niet alleen omdat het een genot is om Stochelo Rosenberg te horen, maar ook omdat Pianist Peter uitstekend thuis is in het Django Reinhardt vocabulaire. Beide muzikanten geven elkaar de ruimte om als jonge honden met het materiaal om te gaan. Martin Limberger op slaggitaar en Frans van Geest op zijn contrabas geleiden de beide heren mooi door de songs.
De stukken op deze Django Tribute zijn overbekend, Net zoals op de Gershwin-cd, maar ze komen hier heerlijk fris over het voetlicht. Hèt bewijs dat ze met zijn vieren een feestje wilden bouwen. Ik kan er niets anders van maken. Het nummer ‘Nuages’, is als een droom zo mooi.
Het aardige is dat in ‘You Look Good to me’ de ‘Oscar-Peterson-Jazz-Standard, uitgerekend bassist Frans van Geest de hoofdrol speelt en de gitaren een bescheiden rol. Uiteraard neemt onze Peterson-adept-van-huis-uit ook de ruimte om zijn visie op dit thema te etaleren. Dan kan Stochelo het niet laten en stoeit daarna prachtig door de akkoorden. De pianist rondt het thema idyllisch af zoals dat hoort. De andere klassieke jazzstandard komt van Duke Ellington: ‘In a Sentimental Mood’. Beets laat in zijn inleiding de noten uit de ivoren toetsen klateren, waarna de gitarist het thema speelt en er op door improviseert. Beets laat tenslotte het zijne erover horen.
De overige zes stukken komen alle uit het Django Reinhardt repertoire en door de manier waarop Beets en Rosenberg ermee aan de haal gaan is dat heerlijk frisse amusementsjazz geworden.

Een informatief puntje: op mijn exemplaar, die komt meen ik uit de tweede persing, staat het tweede stuk, Tears, er in twee tracks op. Nummer drie op de hoes ‘Django’s tiger’ is dus nummer 4 op de cd, enzovoort. Het Management van Peter heeft me verzekerd dat dit bij de volgende persing weer opgelost wordt.

 

Peter Beets – Our Love is here to Stay –Gershwin Reimagined
Magic Ball Jazz records
Opgenomen 8 juli 2018

Peter Beets – piano
Tom Baldwin contrabas
Eric Kennedy – Drums

en

Peter Beets & Stochelo Rosenberg – Beets meets Rosenberg  –  Django Tribute
Stochelo Rosenberg gitaar
Peter Beets – piano
Martin Limberger – ritme gitaar
Frans Van Geest – contrabas

Magic Ball Jazz Recordings / Maxanter Records
Opgenomenin de Ruïnekerk in Bergen, 20 oktober 2018
Gepresenteerd: 15 maart 2019
Verkrijgbaar bij Peter Beets