StarkLinnemann – Transcending Beethoven Volume 1

Het duo van pianist Stark en drummer Linnemann, hebben er hun specialiteit van gemaakt om klassieke muziek naar hun hand c.q. instrument te zetten. Daarvoor hebben ze de muziek van Van Beethoven, Chopin en Moussorski al eens onder handen genomen. Nu hebben ze van Ludwig van Beethoven de Pianosonate nr. 15 in D-majeur bewerkt. De eerste gewaarwording is dat het speeltempo belangrijk omlaag is gebracht. Paul Stark heeft de partituur fiks naar zijn hand gezet. In het Engels staat er: ‘recomposition’, opnieuw gecomponeerd. Als je zijn resultaat vergelijkt met de wonderbaarlijke schoonheid en schijnbaar vanzelfsprekende eenvoud van het oorspronkelijke werk van Van Beethoven, kom je als luisteraar heel snel tot de conclusie dat je de verwerking van Stark niet moet gaan vergelijken met het ori gineel. Hij heeft het origineel vertaald naar zijn inzichten. Dat betekent in feite dat hij er een nieuwe zelfstandige compositie van heeft gemaakt. Opnieuw heeft hij met twaalf individuele nootjes een geheel nieuw stuk muziek gemaakt. Dat is ook wonderbaarlijk, gezien de onmetelijke hoeveelheid variaties die er door de eeuwen heen al met de twaalf nootjes zijn bedacht. 

Deze muziek van Stark en Linnemann met dit keer de bassist Maciej Domaradzki, kun je het beste als ‘nieuw’ beluisteren. Dat de kenner van het origineel fragmenten herkent, is evident. Voor de jazzliefhebber is het in eerste instantie donkere trage muziek die als een zonsopgang langzaam maar zeker steeds voller gaat schijnen hier: klinken.  Een stream of Consciousness, waar je goed in mee kunt gaan, als je jezelf de tijd gunt. 

In het tweede gedeelte krijgt bassist Domaradzki de ruimte om zijn visie op het thema te geven. Dat doet hij met gezag. In het derde, snelle deel krijgt Jonas Linnemann de ruimte om nuances in zijn spel te leggen. De pianist neemt in de vier delen duidelijk de meeste ruimte in. Hij heeft er helemaal zijn eigen muziek mee gemaakt.