Ella Fitzgerald – The Lost Berlin tapes.

Deze opname is niet de eerste ‘verloren’ live opname van Ella Fitzgerald, die de afgelopen jaren werd uitgebracht. Het Nederlands Jazz Archief kwam in 2017 met een verzamelaar van twee concerten uit het Concertgebouw uit 1957 en 1960 en op Fondamenta, een Frans Label, kwam een vondst naar buiten van Piet Tullemaar uit het instituut voor Beeld en geluid: Live at the Concertgebouw 1961. Bij het Franse Label Fremeaux kwam enige jaren terug ook al een verzamelaar uit met opnamen uit verschillende Parijse concerten uit die tijd.

Nu heeft Verve, het label dat de meeste rechten heeft op de muziek van Ella uit de erfenis van Norman Granz, een opname uit het Sportpalast in Berlijn van maart 1962 opgedoken. Een bijzondere opname, ook al kan hij geplaatst worden in een rijtje beroemde live opnamen van haar. Het aparte van dit concert is dat ze naast ‘Mr.Paganini’ en Mack the Knife’ 14 songs zingt die bijna nergens op live opnamen terug te vinden zijn. Trouwens alle setlists van de genoemde live opnamen verschillen hemelsbreed van elkaar. Slechts een paar heel populaire songs komen regelmatig terug op die lijsten. Ze had in de loop van de jaren een repertoire opgebouwd waar je vijf keer U tegen zegt. 

In 1962 kwam ze dus weer eens terug in Berlijn. De opnamen van haar concert in Berlijn uit 1960 zijn legendarisch, niet alleen door haar uitvoering van haar verrommelde ‘Mack the Knife’, maar ook door de fenomenale scat explosie in ‘How high the Moon’, die alle vorige versies overtrof! Ook tijdens dit concert uit 1962 blijkt weer dat Ella zo’n hoog routine niveau had dat ze tijdens elk concert opnieuw songs bracht alsof ze nieuw voor haar waren. Ze legde steeds weer opnieuw een mix van virtuositeit en warmte in haar songs, zodat de luisteraars er steeds opnieuw aangenaam door werden getroffen.

Dat hoge niveau horen we in deze teruggevonden muziek ook terug. En dat in een reeks zelden gebruikte songs uit haar repertoire. Het is een mix van ingetogen ballads waarvan de intensiteit waarachtig is en van virtuoos zingen op het slappe koord. Je weet niet waar ze terecht zal komen, maar wel op haar pootjes. Maar telkens weer hoor je het grote plezier en de uitbundigheid terug in haar zang. 

Kortom, een live opname uit een periode dat ze steeds weer met een ander repertoire op de toppen van haar kunnen zingt. 

Ella Fitzgerald – The Lost Berlin tapes.

Verve

Paul Smith piano

Wilfred Middlebrooks – contrabas

Stan Levey – drums