The Preachermen – Blue

Efraïm Trujillo – tenors- en sopraansax
Rob Mostert Hammond orgel
Chris Strik – Drums

Gasten:
Michael Varekamp trompet
Eline Gemerts – zang
Rory Ronde – gitaar

Het Hammondorgel van Rob Mostert en de tenor van Efraïm Trujillo, hèt recept voor de lekkerste groove. Met Chris Strik er achter op de trommels, kan er eigenlijk niets mis gaan. Aan Efraïm hoef je niets meer te vertellen over grooven, dat heeft hij wel geleerd bij de Fra Fra Sound en bij Anton Goudsmit’s Ploctones. Rob Mostert is ook doordesemd met soul en Chris Strik weet niet beter of je drumt zo. Sinds hun eerste cd uit 2016 hebben ze een paar stappen vooruit gezet als groep. De sfeer op de cd vormt nu meer een eenheid al is er voldoende verscheidenheid.
Eline Gemerts zingt de tekst van ‘Into the Blue’. The Preachermen hebben zich met dit nummer in de goddeloze Swamp moerassen rond Louisiana begeven. De growl trompet van Michael Varekamp en de gitaarsolo van Rory Ronde maken dit nummer helemaal af.

‘Fire Waltz’ van Mal Waldron geldt als een verrassende onderbreking. Er gaan bij het horen ervan direct een paar voelsprieten omhoog staan: “Hé, Wat is dit! Een gouwe ouwe uit het repertoire van Eric Dolphy, wat leuk! Het trio is voor dit nummer wel uitgebreid met Michael Varekamp op trompet als substituut voor componist en trompettist Booker Little. In plaats van de alt van Dolphy horen we hier de sopraan van Trujillo. Met een scheut Mostert soul en het ritmetapijt van Chris Strik hebben ze het stuk helemaal naar de groep toegetrokken. Het heeft dan ook niet het watervlugge van de Eric Dolphy uitvoering uit 1961.
De stukken van de tenorist zijn er op geschreven om lekker soulvol in te excelleren, de muziek swingt. Als Varekamp in ‘Lost and nowhere to be Found’ voor de derde keer meespeelt, krijg je een Jazzmessengers feel. In ‘Organic Feel’ word het eerste idee dat de stukken eenvormig zouden zijn, opnieuw teniet gedaan: deze compositie van Rob Mostert rolt lekker door terwijl de walking bass van het linkervoetje van Rob mooi wordt aangekleed met het bekkenwerk van Chris Strik. Opnieuw: lekker onderhuidse Swing. Het is dan ook een heel dansbare cd geworden.

Uitgebracht op Zennez
CD à €15,– Digitaal: à €9,–

 

Michael Varekamp – Elektra

Michael Varekamp is een lange weg gegaan. Als jonge trompettist speelde hij bij het Dutch Swing College en in de Surinaamse Fra Fra Sound.  Sindsdien heeft hij met zijn trompet eerbewijs gebracht aan zowel Louis Armstrong als Miles Davis. Aan Billie Holiday, Amy Winehouse en Nina Simone. Daar tussendoor maakte hij in 2006 integere geïmproviseerde muziek met pianist Rembrandt Frerichs voor de cd ‘Sehnsucht’.

Miles en Jimi
Samen met zijn bandleden en Jerome Hol op gitaar heeft hij de combinatie Miles-in-1969 en Jimi Hendrix proberen te benaderen. Miles was in die tijd bevriend geraakt met Hendrix. De twee grootheden hebben elkaar onherroepelijk beïnvloed maar of ze daadwerkelijk hebben samengespeeld… In ieder geval is dat niet vastgelegd. Hendrix wilde meer Jazz gaan maken en Davis meer rock. Op het moment dat die plannen om samen te spelen in 1970 zouden worden uitgevoerd, stierf Jimi Hendrix. Op de sleutelplaat van Miles Davis ‘In A Silent Way’ die hij in 1969 opnam, stond een jonge Britse gitarist hem bij: John McLaughlin. Die had niet echt de grooves van Jimi, maar wel een overmaat aan techniek.

Elektra
Op Elektra heeft Varekamp, samen met de blues-rock-Jazz gitarist Jerome Hol gepoogd om de combinatie Miles en Hendrix te vangen. Dat is hem in het titelstuk ‘Elektra’ en in het opgewonden ‘Black Madonna’ gelukt. Althans, van de energie van Miles met zijn Elektrische band. Het idee dat de legendarische gitarist daar mee zou spelen, is mooi door Jerome Hol getroffen.

Toch is het geen herhaling van zetten geworden van een denkbeeldige ontmoeting tussen Miles Davis en Jimi Hendrix. Het zijn echt Varekamp op trompet en Jerome Hol op gitaar. De ritmesectie Wiboud Burkens op toetsen, Harry Emmery contrabas en Erik Kooger slagwerk leggen een lekker doorrollend tapijtje neer. Varekamp en Hol gaan daar overheen hun gang. Dat resulteert in sferische muziek die doet denken aan Ambient. Zij het dan met veel Blues en Rock. Niet zelden met een heftig rockende gitaar die lekker over en onder de trompetgeluiden doorspeelt. Laat dat maar aan Jerome Hol over.

Michael Varekamp – Elektra
Sound of Art records 001

 

 

Michael Varekamp – Trompet en effecten
Jerome Hol – Gitaar en Effecten
Wiboud Burkens – toetsen en samples
Harry Emmery – Contrabas
Erik Kooger Drums en Samples

CD-Presentatie: 11 november 2018
Bol.com: € 15,70, exclusief verzendkosten.