Pluis van Mete Erker en Jeroen van Vliet

Meter Erker en Jeroen van Vliet – Pluis
Eigen beheer

Mete Erker en Jeroen van Vliet hebben al een lange geschiedenis achter zich van samenspelen. Met zijn tweeën en in diverse groepen. Bijvoorbeeld in groepen van bassist Eric van der Westen en tegenwoordig in het kwartet Estafest. Maar ook bijvoorbeeld in het sextet waarmee Jeroen van Vliet september 2014 zijn ‘Zeeland Suite Revisited’ vastlegde. Nog steeds een pracht project met buitengewoon mooie muziek als gevolg. Eerdere duo platen van de twee zijn: ‘Unseen Land’ en ‘Linden’ met zang van de Zwitserse Kritina Fuchs.

Op de cd ‘Pluis’ staat de neerslag van de opnamen in het Beauforthuis te Austerlitz begin december 2018. Het resultaat is bijna een uur muziek op een cd waarvan de bescheiden kartonnen omslag in een vilten houder is gestoken.
Op de achterkant van het hoesje staan enkele steekwoorden over de muziek. Elk van die kreten had ook de titel van de cd kunnen zijn. Ze geven alle een passende karakteristiek.
De algemene indruk van de muziek is de verstilde schoonheid die uit de stukken spreekt!
Beide muzikanten zijn ‘Dromers’… zou je haast zeggen, ware het niet dat hun spel zeer geconcentreerd is en nauwkeurig op elkaar afgestemd. De stukken ontstaan uit motiefjes die samen poëtisch en in alle rust worden uitgewerkt. Hun voortdurende samenspel ontstaat door luisteren en reageren. Kortom het is werk met een grote intensiteit geworden. De stukken vormen samen eigenlijk een weldadige trip langs de kalme pianoklanken en de vleugelende tenor- en sopraansax.

Mete Erker – tenorsax, sopraansax
Jeroen van Vliet – Piano
Opname: Austerlitz Beauforthuis, 6 en 7 december 2018
Gepresenteerd op 1 april 2019
Te bestellen bij:  Jeroen van Vliet

Duo stuk van Mete En Jeroen, niet op de cd staande.

Vanbinsbergen Playstation – Suite Fifteen

Naar aanleiding van het vijftienjarig bestaan van de Westergasfabriek in Amsterdam als cultureel centrum Kreeg Corrie van Binsbergen van het Stadsdeel Westerpark de opdracht om een compositie te schrijven. Dat werd de Suite Fifteen. Op het terrein van de voormalige gasfabriek is niet alleen een grote televisie opnamestudio gerealiseerd, maar ook een theater en het herbergt vele activiteiten. Voor Corrie is het bekend terrein, omdat ze er jarenlang in de buurt heeft gewoond en het administratief centrum van haar activiteiten en Zaal 100 op een steenworp afstand liggen.
Ze heeft voor het componeren van de suite haar achtkoppige Vanbinsbergen Playstation voor ogen gehad.

Het zijn veelal onverwachte onderwerpen die als uitgangspunt voor haar composities zijn genomen. Zoals haar in het park begraven kat, dat is een mooi en kalm samenspel van de vier blazers geworden. Of ze zijn opgedragen aan personen als Sean Bergin, dat een heerlijk gezellig Kwela motiefje is geworden, dat lekker chaotisch doordendert en toch klopt als een bus. Precies zoals dat bij Sean ook het geval was. Of aan een dakloze zwerver, doormiddel van een ballad. En natuurlijk aan Matthijs van Nieuwkerk: ’The fastest talking man in town’. Het laat zich raden hoe dat wordt gespeeld. Ik kreeg visioenen van een dolgedraaid Raymond Scott Sextette

Verder heeft ze mooi absurde onderwerpen als uitgangspunt genomen zoals het beeld van de drijvende trouwjurk of een compositie over een sprinkhaan, die eigenlijk niets springerigs heeft meegekregen. Zeker niet in de trompetsolo van Morris kliphuis.  Misschien in het tweede deel van zijn solo, maar dan moet je wel een beetje je fantasie gebruiken.
Mete Erker speelt op basklarinet een prachtige verbeelding van een ‘Lazy sunday in the park’.
Zelf heeft ze soloruimte in ‘Song for a tree’. Daarin verklankt ze het idee dat de oude bomen weer verwerkt worden tot nieuwe voorwerpen.
Een prachtige veelzijdige suite, waarin alle groepsleden de ruimte krijgen om te schitteren.
De waarde van deze suite zit niet in de complexiteit, maar in de heerlijke composities en de ontspannen uitvoering ervan.

De vier zijden van het cd boekje.

H

et tweede deel van de cd geeft een overzicht van wat er zoal de afgelopen tien jaar bij haar eigen label Brokken Records  is uitgebracht. Daar zitten ook een aantal composities bij van Corrie zelf. Die geven aan hoeveel facetten ze beheerst:  Voor haar ‘Grote Brokken’  band, voor Cram, voor de opera ‘Over de Bergen’ rond een tekst van Josse de Pauw en als sluitstuk van die verzamelaar een solostuk van haarzelf: ‘Selfportrait in Pale Blue’.

Mete Erker – tenorsax, basklarinet
Miguel Boelens – altsax, sopraansax
Morris Kliphuis – hoorn, trompet
Joost Buis – trombone, lapsteel
Albert van Veenendaal – prepared piano
Corrie van Binsbergen – gitaar
Dion Nijland – contrabas
Yonga Sun – drums

De suite werd op 8 april uitgevoerd in Pacific Parc op het terrein van de westergasfabriekPrijs CD: € 10,- Bij Brokken Records

Jeroen van Vliet en Mete Erker nemen een cd op.

Donderdag 6 december spelen Jeroen van Vliet en Mete Erker in het Beauforthuis in Austerlitz. Van dit concert wordt een plaatopname gemaakt die april volgend jaar wordt uitgebracht omdat ze dan dertig jaar geleden voor het eerst samenspeelden. Sindsdien kwamen ze elkaar regelmatig tegen in diverse groepen en hebben regelmatig als duo opgetreden. De laatste jaren werken ze regelmatig samen in het improvisatie kwartet Estafest, met Oene van Geel en Anton Goudsmit. In 2017  is de cd ‘Linde’ uitgebracht, door de zangeres Kristina Fuchs. Mete Erker en Jeroen van Vliet begeleidden haar daarbij. Deze cd is gevuld met bewerkingen van oude Nederlandse liederen uit de erfenis van Ate Doornbosch: Onder De Groene Linde.
Zowel Jeroen van Vliet als Mete Erker zijn een verhalend musicus. Ze nemen je mee in hun spel en laten je niet meer los.

Twee kaarten
Voor het concert op 6 december a.s. zijn twee kaarten beschikbaar gesteld.
Die zijn te verdienen met het goede antwoord op de volgende vraag:
In 2014-2015 hebben ze met nog vijf musici samengespeeld in een groots project van Jeroen van Vliet, die in 2014 ook de Buma Boy Edgar Prijs kreeg.
De eerste die het goede antwoord meldt op: jazzel@jazzel.info krijgt de kaarten toegestuurd.