Mark Alban Lotz trio – The Wroclaw Sessions

Mark Alban Lotz is als fluitist van alle markten thuis. Niet alleen speelt hij op alle mogelijke dwarsfluiten, maar hij speelt net zo makkelijk soul Jazz bij een schoolbigband met leerlingen van 14 tot 17 jaar, als heel abstract met geluidenmaker Alan Purves. Alles is bij hem mogelijk. Op deze cd speelt hij met een ritme duo in een meer gebonden Jazz setting.
Er staan stukken van Sam Rivers, Michael Moore, Victor Young en Charlie Parker op, naast geïmproviseerde stukken en een enkele compositie van hem zelf. Wat je noemt een breed repertoire.
een volledig en intiem geluid
De omstandigheden voor deze opname waren niet om over naar huis te schrijven. Een spontane uitnodiging voor een sessie, een studio met beperkte opnamemiddelen en weinig tijd, plus een drummer die halfweg de opname met koorts naar huis vertrok. Dat was niet echt een lekkere setting. De muziek zelf is gewoon goed toegankelijk. ‘Segment’ van Charlie Parker wordt eerst een als ballad geblazen, die verderop uitpakt als een pittig bebopstuk, met een mooie walking bass. Zonder slagwerkeer voelen zowel bassist als fluitist voelen zich vrij. En de luisteraar hoort dan een volledig en intiem geluid. In ‘Franz’ van Michael Moore speelt Lotz het thema eerst even met hopfiguurtjes en dan zoals Moore het heeft geschreven. Die hopfiguurtjes maken het meteen spannend, maar het thema bestaat in feite uit hele noten.
bassist als begeleider volledig op zijn taak berekend
Een uitvoering van Victor Young’s ‘Song of Delilah’ laat horen dat de bassist Grzegorz Piasecki als begeleider volledig op zijn taak is berekend. Ondanks dat het stuk zeventig jaar oud is, hoor je dat de beide musici de compositie volledig serieus nemen. Lotz als solist en Piasecki als begeleider. Dat is hij ook als solist, want als Piasecki de ruimte krijgt maakt hij er een mooi melodisch geheel van. En de fluitist blaast dan een mooie begeleidende ondergrond. Zelfs als de bassist alleen maar op zijn bas tikt., zoals in ‘Slap, Kick & stop’ hoor je hoe hij zelfverzekerd en volwassen muziek maakt.. Lotz blaast dan eigenlijk ook slechts ritme op zijn fluit.
Beperkte opnamemogelijkheden
Op zijn cd ‘Solo Flutes’ uit 2014 speelde hij ‘Piccolo for Makeba’. Hier speelt hij met zijn drieën een mooie verhalende versie van Miriam Makeba’s beroemdste hit ‘Pata Pata’. Ondanks dat de mogelijkheden beperkt waren, is het een mooie Poolse opname geworden. Marius Beets is als tweede niet-Pool naast de globetrotter Mark Lotz werkzaam geweest aan dit project. Hij heeft een duidelijke mix uit de opname gerealiseerd. Ondanks de eenvoudige bezetting van fluit, bas en drums en voor de helft slechts fluit en bas, is het een cd geworden die niet gauw verveelt.

Opgenomen: 7 maart 2018, Damnrich studio, Wroclaw.
Uitgave: Audio-Cave
Presentatie: 26 april 2019

Mark Alban Lotz – altfluit, bas- en concert fluit. Fx
Grzegorz Piasecki – contrabas
Woiciech Bulinski – slagwerk