Eric Vaarzon Morel, Juan y Miguel Martínez – Cádiz, canciones de ida y vuelta

De samenwerking tussen de Flamenco gitarist en de beide saxofonisten stond in de sterren geschreven. Alle drie hebben ze connecties met de stad Cadiz, dus was het niet raar dat ze elkaar daar zouden tegenkomen en muziek gingen maken.
In die samenwerking hebben ze een synthese bewerkstelligd tussen de Flamenco en de Jazz. Het resultaat daarvan is te beluisteren op hun cd “Canciones de ida y vuelta”, liederen van heen en terug. De Spaanse zeelui namen hun muziek eeuwenlang mee naar Latijns Amerika. De muzikale invloeden van die overzeese gebiedsdelen kwamen weer terug. De Spaanse muziek is in dat licht gezien migratiemuziek, om een actuele term te gebruiken. Joost Swarte heeft dat in zijn tekening op het frontje van de cd heel mooi verbeeld door de instrumenten als trekvogels uit te beelden: ook die gaan heen en terug.
Deze samenwerking met de wederzijdse beïnvloeding van de Jazz op de Flamenco en andersom, is een nieuwe tak aan deze muzikale boom, met een geheel eigen bloeiwijze. Het lijkt alsof de gitaar heel druk aanwezig is, maar als je bedenkt dat hij ook contrabas en drums vervangt, dan valt het alleszins mee.
De heren hebben vooral eigen composities opgenomen. Die van de gitarist zijn het meest Spaans in hun uitvoering, wat niet verwonderlijk is, gezien zijn specialiteit. De composities van Miguel zijn Jazz-georiënteerd. De opbouw van de stukken is bijna suite achtig, eerst een uitgebreide inleiding van Eric of Miguel, dan de solo’s van de drie muzikanten. Door hun geluid krijgen die een eigen karakter en de afsluiting als toetje.

Met zijn brede gitaartechniek tilt Eric Vaarzon de stukken naar een hoog niveau. De saxofonisten trekken zich als het ware terug in hun eigen specialiteit de Swing. Dat past meer bij hen. Samen maken ze een mix die aangenaam spannend wordt.
De verwerking van de Leadbelly Song ‘My Girl’ is het meest eenvoudig doordat Vaarzon Morel zich aanpast aan de eenvoudige melodie van de trage blues. De blues valt dan eigenlijk door de mand ten opzichte van de zeer gecompliceerde Flamenco ritmes, ook al zet de gitarist een Guajira ritme onder de song. De andere stukken zijn een mooie mix van Jazz en Flamenco.

In ‘Tres Hermanos’ Drie gebroeders, ontstaat ook een synthese tussen de beide stijlen. Maar niet nadat Miguel op zijn alt het thema lyrisch heeft ingeleid. Dan komt er een swingend thema dat door zijn herhaling heel aantrekkelijk wordt. De saxen swingen en de gitaar maakt het stuk lenig.
In het slotstuk van de cd ‘De Aqui P’Alla’ van Gerardo Nunez, gearrangeerd door Juan Martínez, komen swing en Flamenco opnieuw bij elkaar. Met het mooie motiefje kunnen gitarist en de saxofonisten beide goed uit de weg.
Zo blijkt de mix van twee muziekstijlen een boeiend geheel op te leveren, mits je bereid bent om ‘de andere’ stijl met al zijn kwaliteiten te accepteren!

Los Hermanos Marinez y Morelo
Eric Vaarzon Morel – gitaar
Miguel Martínez – altsax, sopraansax
Juan Martínez – baritonsax

Concerto Records
Presentatie: 15 februari 2019
Verkrijgbaar bij: Platomania-Concerto Records

Vloeiende Flamenco en down to earth Jazz

Los Hermanos Martinez & Eric Vaarzon Morel

De vader van de gebroeders Martinez is Spaans en liet zijn kinderen een vakantiehuis na in het Spaanse Cadiz. Eric Vaarzon Morel leerde het gitaarspelen definitief in Spanje en was regelmatig in diezelfde stad te vinden. Toen altsaxofonist Miguel Martinez de gitarist daar ontmoette, was het bijna logisch dat de beide muzikanten de grenzen tussen hun muziekspecialiteiten wilden wegwerken. Dat moet toch mogelijk zijn, met de saxofoon als alternatief voor de zang die zo’n belangrijk onderdeel van de Spaanse muziek is! Samen met broer en baritonsaxofonist Juan vormden het trio Los Hermanos Martinez y Morelo. Met zijn drieën smeden ze de gespannen boog van de Flamenco aan de down to earth sound van de baritonsaxofonist. Het lenige spel van de altsax van Miguel kun je zien als verbindende factor.

Sterrenstof
De virtuoze gitarist strooide zijn noten tijdens het concert als sterrenstof in het rond, terwijl Juan met zijn tragere bariton de muziek stevig in de grond plantte en Miguel met zijn altsax lenig en vol ideeën een aantal stukken inleidde. De dramatiek die Morel in zijn gitaarspel legt werd door de altsax van Miguel lichter gemaakt, terwijl Juan met zijn donkere tonen die dramatiek bevestigde, door zijn naar verhouding langzame spel ontzenuwde hij die spanning weer.
In “My Girl” de al door velen uitgevoerde Amerikaanse Blues van Leadbelly, woog de traagheid van de bariton nog het zwaarst. Op de een of andere duistere wijze wist de gitarist met zijn vingers hier een slide effect aan de snaren te ontlokken. Tijdens die song viel ook op hoe eenvoudig de Blues is in vergelijking met het muzikale panorama dat de Spaanse muziek biedt. Gelukkig is de blues één van de vele muziekvormen in Noord- en Zuid Amerika, die tegenover de vele vormen van de Flamenco staat. Dat trekt de balans voor Amerika weer in evenwicht.

Jazzel geniet ……..

Warme muziek
Verderop in het concert leek het wel alsof Juan Martinez warm gedraaid was, want toen speelde hij zijn solo’s soepeler en rijker. Terwijl Eric Vaarzon Morel de eerste set solo eindigde met een stuk van hemzelf, begonnen de broers Martinez de tweede set met een compositie van Manuel de Falla. Dit omdat deze componist ook uit Cadiz kwam. Daarna speelden ze gedrieën ‘El Bosco’ een stuk van Morel. Zijn eerbewijs aan de schilder Jheronimus Bosch. Diens beroemdste schilderijen hangen in het Prado museum in Madrid. Gezamenlijk bewezen ze opnieuw dat het mixen van verschillende muzieksoorten hele spannende muziek op kan leveren.

Eric Vaarzon Morel – gitaar
Miguel Martinez – Altsax, Sopraansax
Juan Martinez – Baritonsax

Los Hermanos Martinez y Morelo – Cadiz
10 februari 2019 bij Bij Hothouse Redbad

www.loshermanosmartinezymorelo.com

https://www.vaarzonmorel.com