Rob Franken – Functional Stereo Music

Drie cd’s met bij elkaar net geen vier uur muziek. Dat is niet niks. En dan, zegt Frank Jochemsen van 678 records, is er ook nog dat er een keuze gemaakt uit de overweldigende hoeveelheid muziek! Door dat selecteren hebben we nu sporen uit drieëntwintig verschillende opnamesessies in huis. In totaal tweeëntwintig muzikanten hebben met Rob Franken samengewerkt om deze funcutionele muziek te maken.  Een verbazingwekkende verzameling van muziek, opnamen en muzikanten.

De muziek werd vorig jaar al uitgebracht op 6 langspelers en heeft daarmee een Edison-2019 verworven. Het is nu ook verkrijgbaar in een boxje met drie cd’s van elk rond de 79 minuten muziek. Op elke cd staan twee platen en hier en daar nog een paar bonustracks. De cd’s zijn dus volledig benut, mag je wel zeggen.

De muziek.
Als je het doel waarvoor het gemaakt is in aanmerking neemt, kun je het bescheiden muziek noemen: Het eist geen aandacht op en is aangenaam in het oor. Frappant is dat orgel en gitaar begeleid werd door het crème de la crème van de toenmalige Nederlandse ritme mensen en een enkele Amerikaanse muzikant.

De combinatie van de elektrische piano en de gitaar is altijd wel een succes geweest. Dat wordt hier opnieuw bevestigd. De gitarist was meestal Joop Scholten die in de Jaren ’70 als gitarist een druk bestaan leidde en met wie Franken vaak samenwerkte. Soms gordde Eef Albers de gitaar om. Een enkele keer is er een blazer in de studio aanwezig. Op de derde cd staan enkele opnamen met prachtig dwarsfluit werk van Ferdinand Povel en bespeelt Jiggs Whigham zijn trombone. Dat verrijkt die stukken zo, dat je eigenlijk meer van die sessies had willen horen. Zo speelt op een cd-helft de Duitse vibrafonist Wolfgang Schlüter mee, in plaats van een gitarist. Daarmee wordt de muziek ook weer gevarieerder, over het geheel van 3 cd’s.

Alhoewel de meeste stukken van Rob Franken of zijn mede musici afkomstig zijn, is er ook een wolk aan stukken van anderen te vinden. Niet alleen van de Amerikaanse Rockjazz mensen als Herbie Hancock, Chick Corea of Billly Cobham, maar ook van minder bekende Duitse componisten als Michael Naura  en Wolfgang Schlüter maar ook van de Belgische muzikant en componist Marc Moulin. Daar had onze toetsenist een fijne neus voor. Sommige stukken komen ook tevoorschijn op eerdere uitgaven van 678 records met de muziek van Rob Franken. Met andere woorden het waren ook ‘gewoon’ stukken die tijdens concerten op de setlist kwamen te staan. Zo staat ‘Six seven eight’, waarnaar het label is genoemd, niet alleen in deze reeks, maar werd door Rob Franken ook live gespeeld, net zoals ‘Esopet’, ‘Absorbed Love’ en ‘Zomaar in vieren’. Hij speelde die stukken dan met evenveel intentie en inzet. Altijd even beeldend en verhalend. Jammer dat de uitvoeringen op de cd soms wat korter gespeeld werden dan je zou willen. Maar misschien was dat wel het beleid bij het opnemen van de Functional Stereo Music. In ieder geval is het heerlijk om deze muziek in huis te hebben.

The Rob Franken Electrification
Functional Stereo Music 1, 2 en 3
678 records

De uitgebreide lijst van muzikanten:

Rob Franken – elektrische piano, synthesizers
Jiggs Whigham – trombone
Ferdinand Povel – fluit, Tenorsax
Jan Huydts – elektrische piano
Wolfgang Schlüter – vibrafoon
Eef Albers, Joop Scholten – elektrische gitaar
Harry Emmery, Wim Essed, Rob Langereis, Niels Henning Ørsted Pedersen, Koos Serierse, – contrabas
Wim Essed, Rob Langereis, John Lee, Theo de Jong – el. bas
Gerry Brown, Bruno Castellucci, Louis Debij, Eric Ineke, Louis de Lussanet, Evert Overweg, Henk Zomer, – drums
Wim v.d. Beek, Nippie Noya – percussie

Nota bene 1:
Bij de speurtocht naar de muziek van Rob Franken, kwam Frank Jochemsen ook een heleboel reclame foto’s uit de Jaren Zeventig tegen,  die hij uitermate geschikt vond om bij de LP’s en CD’s te gebruiken. Ze werden gemaakt door collega muzikanten: Koos Serierse en Robbie Pauwels. Piet Schreuders heeft er geheel in stijl, ook tijdgebonden hoezen van gemaakt. De oplettende kijker zal hebben gezien dat voor de negen dragers, 6 lp’s en drie cd’s verschillende foto’s zijn gebruikt. Ook al lijken ze hier en daar veel op elkaar.

Notabene 2
De 23 opnamedata toen de stukken werden opgenomen. De vraag rijst of Rob Franken vaker opnamen maakte en vooral: hoeveel is er op de plank blijven liggen!  Frank Jochemnsen heeft het over “Enkele van de beste tracks, de gemeenste breaks, de meest funky composities en de vetste Baslijnen. Los van het uitbundige spel van Franken zelf.
Uitgerekend bij de laatste opname datum stond geen opname studio vermeld.

13-08-1972 – Phonogram Studio’s Hilversum
23-09-1972 – Phonogram Studio’s Hilversum
12-11-1972 – Phonogram Studio’s Hilversum
15-02-1973 – Soundpush Studio, Blaricum
25-03-1973 – Phonogram Studio’s Hilversum

23-05-1973 – Phonogram Studio’s Hilversum
29-08-1973 – MC studio’s, Nederhorst den Berg
20-12-1973 – MC Studio’s, Nederhorst den Berg
04-03-1974 – Sound Push Studio Blaricum
13-07-1974 – Sound Push Studio Blaricum

20-11-1974 – Sound Push Studio Blaricum
01-03-1975 – Rainbow Studio’s ‘s-Gravenhage
21-04-1975 – Sound Push Studio Blaricum
01-06-1975 – MC Studio’s, Nederhorst den Berg
30-10-1975 – Dutch Music Centre (DMC) Baarn

01-12-1975 – Dutch Music Centre (DMC) Baarn
21-09-1976 – Sound Push Studio Blaricum
02-11-1976 – Dutch Music Centre (DMC) Baarn
07-10-1977 – Dali Press Studio’s, Nederhorst teh Nerg
26-05-1978 – Phonogram Studio’s Hilversum

01-02-1979 – MC Studio’s, Nederhorst den Berg
10-09-1979 – MC Studio’s, Nederhorst den Berg
30-01-1981 – ?

 

Orkest Ruud Bos – The Secret all Star Band – Studio Sessions 1964-1969

Met de bekende jazzmusici uit de Jaren Zestig heeft Arrangeur en componist Ruud Bos ook een perfect spelende radio Big band gehad. Het Nederlands Jazz Archief heeft in haar serie Treasures of Dutch Jazz een mooie doorsnede van de muziek van dit orkest op cd gezet.

Dat we in de jaren zestig van de vorige eeuw Boy’s Big band en het Hobby Orkest hadden, mag als algemeen bekend verondersteld worden.  Van Boy’s Big Band hebben we enkele cd’s overgeleverd gekregen. Van het Hobby Orkest hebben we via de NJA cd van Hank Mobley, ‘Too one so Sweet, Stay that way’ (NJA 1604) we sinds 2016 ook enkele opnamen ter beschikking gekregen. Echter, nu heeft het Nationaal Jazz Archief een verrassing op de markt gezet: Er is nog een groot orkest geweest dat putte uit het zelfde “vijver” als die twee andere orkesten!

Arrangeur en componist Ruud Bos heeft niet alleen veel filmmuziek geschreven voor Nederlandse films, getuige de dubbel-cd “Naked Plus” met originele soundtracks uit 1967-1973, maar dus ook muziek voor de VPRO-radio!

De opnamen zijn voor een deel bedoeld als pauze muziek en achtergrond. Vooral de legendarische Han Reiziger heeft hier destijds veel gebruik van gemaakt. Ook zijn er filmopnamen voor de Televisie van programma’s van regisseur Bob Rooijens. Ruud Bos leverde dus muziek voor radio en televisie.

Uit de personeelslijst kun je opmaken dat Bos de beste Nederlandse (Jazz-)musici van die tijd in zijn orkest had.

De cd begint met vier stukken van Bos zelf, dan vijf standards die elk door een ander was gearrangeerd (twee door Bos zelf, verder Mengelberg, Schoonderwalt en Frans Elsen), dan zes stukken van Ruud Bos en tenslotte als bonustracks twee live stukken met Misha Mengelberg als gastsolist aan de piano. Die twee stukken staan ook al als studio-opname op de cd.

In het openingsnummer krijgen alle solisten ruimte om zich te presenteren. Het tweede stuk is een feature voor Harry Verbeke, omdat hij in 1969 de Wessel Ilcken prijs had gewonnen en Ruud Bos toen speciaal voor hem dit stuk schreef. Echt om hem in volle glorie te laten schitteren. ‘Lutuli’ is een stuk van Ruud Bos, dat de Diamond Five ook heeft opgenomen op hun LP ‘Brilliant’. Als je die LP/cd hebt, kun je dus vergelijken. Ook al soleren Ruud Brink en Ado Broodboom op deze versie. Beide zaten niet in de Diamond Five. John Engels soleert ook. Hij kende het stuk al heel goed.

De stersolist van deze reeks opnamen is Herman Schoonderwalt die op sopraansax, altsax, baritonsax en klarinet soleert. Goede tweede is Piet Noordijk op sopraan en zijn vertrouwde alt.

Harry Verbeke en Rudi Brink hoor je beide regelmatig op tenorsax, Ado Broodboom en Cees Smal soleren op trompet en Cees Smal ook wel op ventieltrombone. Ruud Bos neemt zelf verschillende keren de piano solo voor zijn rekening. Frans Elsen komt als pianist ook nog wel eens solerend langs. Het geheel vormt een staalkaart van de toenmalige grote solisten.

Het geluid van de stukken is preciezer dan dat van Boy’s Big Band. Je kunt het beter vergelijken met het Hobby  Orkest, dat indertijd ook in deze vijver van muzikanten viste. Dat precieze spelen was voor deze Secret All Star Band noodzakelijk, omdat het als achtergrondmuziek niet te heftig mocht klinken voor radio en tv. En waarschijnlijk was Ruud Bos ook een gedisciplineerder musicus dan Boy was.

 

Orkest Ruud Bos – The Secret Allstar Band  – Studio Sessions 19674-1969
NJA 1901 in de serie Treasures of Dutch Jazz

Meeste composities, arrangementen en directie: Ruud Bos

Wim Kuylenburg en Ado Broodboom – trompet
Cees Smal – trompet, flugelhorn en ventieltrombone
Eddie Engels trompet en flugelhorn
Rudy Bosch en Marcel Thielemans – trombone
Piet Noordijk – Sopraan- en Altsax
Herman Schoonderwalt – Klarinet, Alt-, Sopraan- en baritonsax
Harry Verbeke, Ruud Brink – tenorsax
Toon van Vliet – tenor- en baritonsax
Wim Abma en Henny Kluvers – dwarsfluit
Karel Roberti – hoorn
Frans elsen, Cees Slinger en Misch Mengelberg – piano
Ruud Bos – piano en vibrafoon
Joop Scholten, Rob Langereis – contrabas
John  Engels en Cees See – drums