Jazzorchestra of the Concertgebouw – Crossroads

Er is eindelijk weer een lp verschenen van het Jazzorchestra of the Concertgebouw. Met zorgvuldig artwork. Zo is er een mooi inlegvel terwijl de ene plaat zwart is en de ander wit.

Met ‘Crossroads’ is het orkest trouw gebleven aan haar uitgangspunt om de orkestleden de kans te geven hun composities door een big band uit te laten voeren. Het is tevens het eerste album dat is opgenomen onder leiding van de nieuwe dirigent Dennis Mackrel.  De tweede LP staat onder leiding van arrangeur en dirigent Rob Horsting.

Nieuwe dirigent en muzikaal leider.
Dennis Mackrel  is al heel vroeg gaan drummen en als twintigjarige was hij de jongste drummer van de Count Basie Big band. Daarna heeft hij bij verschillende Amerikaanse big bands achter de drumkit gezeten. Van 2010 tot en met 2013 was hij de bandleider van het Count Basie orkest. Die ervaring heeft hij in 2014 meegenomen naar het JOC.

Het resultaat mag er zijn. De band swingt als een trein!
Op dit album ‘Crossroads’ staan enkele stuwende stukken  van Martijn van Iterson, een zeer gedragen, maar ondertussen hallicunerend mooie compositie van trombonist Ilja Reijngoud.  Verder leverden de  saxofonisten Jorg Kaaij en Simon Rigter een bijdrage in. In de uitvoering van die twee nummers hoor je duidelijk de hand van de arrangeur Rob Horsting terug.
Joris Roelofs kreeg op de tweede plaat met drie composities de ruimte.  Rob Horsting schreef de afmaker van dit album.
Die variëteit wordt nog benadrukt, doordat zeven arrangeurs de stukken naar het orkest hebben hertaald. Toch is het ‘t orkest gelukt haar eigen stempel op de uitvoering te drukken.

Ilja Reijngoud

English Heart
Het nummer ‘English Hearts’ dat Ilja Reijngoud 10 jaar geleden al op zijn Shakespeare album zette, kreeg een gedragen uitvoering. Hij nam ook het leeuwendeel van het soleren voor zijn rekening. Jorg Kaaij op sopraansax speelt zijn solo vloeiender en beweeglijker dan ‘English Hearts’ vraagt. Maar de lijn van de compositie houdt hij wel intact. Het stuk begint alarmerend vertrouwd met een zweem ‘Abide with me’. Het echte thema komt voortdurend terug in het herhaalde begeleidende motief.
‘Jane St. 2 AM’ van Jorg Kaaij is typisch een muziekstuk zoals je van het Jazzorchestra bent gewend: mooi vol en voortdurend worden de motieven over elkaar heen gestapeld.

Joris Roelofs

Joris’ composities mooi aangekleed
De tweede lp/cd bevat drie composities van Joris Roelofs.  ‘Para Poli’, ‘Ataraxia’ en ’The Ninth Planet’. Na meerdere draaibeurten gaat de muziek spreken en neemt het bezit van je.

In ‘Para Poli’ hoor je zijn eigen trio-opname mooi aangekleed terug. Het lijkt wel alsof de koets voorrijdt waar Joris zelf uitstapt met het thema op basklarinet uiteraard. Even later hoor je de klanken van de big band als glanzende kleding om zijn schouders glijden. Rob Horsting heeft dat prachtig gearrangeerd.

Horstings ‘A Minor Confusion’ in Optima Forma een JOC-stuk
Horsting heeft in zijn eigen ‘A Minor Confusion’ dat stapelen van reeksen en motieven helemaal terug laten komen.  Deze ‘Kleine verwarring’ of: ‘Verwarring in mineur’, geeft Ruud Breuls weer eens de kans om lekker uit te pakken. Simon Rigter soleert op zijn manier, een beetje onderkoeld maar wel beslist. Dat beetje verwarring in de titel komt echt tevoorschijn tussen en na de solo’s, als het orkest de ruimte krijgt. Horsting zet de secties als het ware georganiseerd tegen elkaar op. Aan het eind hoor je ze als het ware gezamenlijk weglopen en klinkt hun spel in de geest van: “Ach geen paniek zeg, we kunnen het prima met elkaar vinden hoor”.

Toegankelijk en modern?
Dat is tekenend voor de samenwerking van de band onder hun dirigenten. Het is een dijk van een dubbele plaat geworden. De eerste lp/cd komt wat toegankelijker over. De tweede is moderner van snit met een daverende uitsmijter van Rob Horsting. Naarmate je bekender wordt met de muziek, verdwijnt dat onderscheid.

Het gaat er op lijken dat deze uitgave bij mij een zelfde lot is beschoren als de legendarische ‘Songs in the Key of life’ van Stevie Wonder in 1977: wekenlang op de draaitafel, gewoon de vier kanten draaien en steeds tot de conclusie dat wéér een ander nummer het mooiste van de verzameling is…

Juan Martinez op 23 september 2018 op bezoek bij Co de Kloet in Co Live met de nieuwe dubbel-LP Crossroads

Het Jazzorchestra of the Concertgebouw – Crossroads

Dennis Mackrel voor het orkest

Dirigenten: Dennis Mackrel, Rob Horsting

Bezetting:

Wim Both, Jan van Duikeren, Ruud Breuls (trompet),
Ilja Reijngoud, Bert Boeren (trombone),
Martien van den Berg (bas trombone),
Joris Roeloofs (lead altsax, basklarinet, klarinet),
Jorg Kaaij (altsax en klarinet),
Simon Rigter (tenorsax, klarinet, basklarinet),
Sjoerd Dijkhuizen (tenorsax, klarinet, basklarinet),
Juan Martinez (baritonsaxofoon, basklarinet),
Martijn van Iterson (gitaar),
Frans van Geest (contrabas),
Marcel Serierse of Martijn Vink (drums).

Opnameplaats: Conservatorium Amsterdam, op 30 en 31 oktober 2017
Uitgebracht op: 5 oktober 2018.
Label: Challenge records
Prijs LP: €30,- CD:€20,-

Naschrift, 29 mei 2019.

Zoekend naar composities van Jesse van Ruller, kwam ik natuurlijk ook terecht bij het Jazzorkest van het Concertgebouw. Dit orkest heeft een hele cd volgespeeld met stukken van hem. ‘Silk Rush’ heet die cd. Maarrr: In het rijtje van het JOC  kwam ik ook de cd tegen die in 2011 ’n keer met Jazzism was meegestuurd! Daar stonden opnamen op uit 2010. Onder andere Rob Horsting’s ‘A Minor Confusion’!  Dat is ook het slotstuk van deze dubbel-cd. In 2010 soleerde Jan van Duikeren op trompet, terwijl op de dubbelaar ‘Crossroads’ Ruud Breuls zijn lyrische trompetspel laat horen. Jan is wat moderner van snit dan Ruud. Simon Rigter soleerde in beide opnamen. In 2010 werd het stuk in het BIMHuis wat langzamer gespeeld.

Destijds realiseerde ik me nog dat veel composities al eens eerder op cd waren verschenen, maar dan in een kleinere bezetting. De stukken van Joris bijvoorbeeld Vind je terug op de cd’s Amateur Dentist uit 2015 (‘Para Poli’), op Aliens Deliberiating uit 2013 (‘Ataraxia’) en op de gelijknamige cd ‘The Ninth Planet’ van het Chamber Tones Trio uit 2011.

In de bespreking meldde ik al dat Ilja Reijngoud’s ‘English Heart’ al op zijn fenomenale Shakespeare Album stond, gezongen door Fay Claassen uit 2008. Jorg Kaay’s’ Jane Street, 2AM’ staat ook op Kaaij’s CD Downtown Daze uit 2002.

Simon Rigter’s compositie ‘Olivia’s Dance’ vond ik niet zo gauw terug.
Ja toch! (27-06-2019) Het staat ook op de nieuwe cd van het Ruud Breuls – Simon Rigter Quintet: ‘Rise and Shine’!

De stukken van Martijn van Iterson… Tsja, zijn cd’s heb ik niet in huis om een of andere duistere reden.

Het is een pracht om al die composities dan met elkaar te gaan vergelijken en kijken wat het JOC er van heeft gemaakt. Een leuk project!

29/05/2019