Keith Jarrett – After the Fall

Het 35-jarige trio Keith Jarrett, Gary Peacock en Jack DeJohnette  heeft dit voorjaar weer een cd bij ECM uitgebracht. Even gauw geteld is dit de 23e uitgave. Elke willekeurige groep zou trots zijn op zo’n hoeveelheid platen en cd’s. Voor Jarrett is het ‘slechts’ een deel van zijn productie. Hij speelt solo, heeft klassieke cd’s, werkt(-e) met zijn Europese kwartet en dan ook nog met een Amerikaanse groep. Het houdt niet op met deze man. Er wordt gefluisterd dat hij al 80 cd’s op zijn naam heeft staan.

Toch maar eens oefenen?
Bij deze opname in 1998 was de pianist aan het genezen van een chronisch vermoeidheidssyndroom. Daarom wilde hij na vijftien jaar optreden, voor de eerste keer een oefensessie houden. Om te weten te komen of hij al een concert aankon. De pianist stelde voorzichtigheidshalve dat het trio zich beperkte tot bebopstukken, omdat die het dichtst bij hem lagen en ‘dus het minst vermoeiend’ zouden zijn. Terwijl die Jazzrichting toch zo’n complexe vorm van musiceren is. Die oefensessie lukte redelijk dus organiseerden ze een concert in de dichtstbijzijnde concerthal: in Newark New Jersey. Dit concert staat op deze cd.

Hoog niveau en organisch samenspel
Het blijft onwaarschijnlijk hoe deze drie bijna zonder voorbereiding elke keer weer op zo’n hoog en aangenaam niveau samenspelen. Het is voor de nauwkeurige luisteraar een genoegen om de creativiteit van Jarrett te volgen en tegelijkertijd kan je het ook gebruiken als achtergrondmuziek van hoog niveau. Ondanks zijn soms verbaasde gekreun in de geest van : ‘Wat heb ik nou weer voor moois gemaakt.’ Je kunt het natuurlijk ook zien als een opmaat naar de volgende stap in zijn spel.
Het meest bekende stuk op de cd is ‘Autumn Leaves’. Als je volgt wat hij precies doet tijdens zijn solo, blijft het thema in je hoofd resoneren. En hij parafraseert maar door in een rustig tempo. Zo gaat het met al die stukken: Scrapple from the Apple’, ‘Old Folks’. Het zijn bekende vehikels die hij uit en te na kent.
Als Gary Peacock na krap zeven minuten de solo overneemt, plukt hij in een fors tempo de ene chorus na de andere en ook hij bewaart de sfeer van de song. Op een gegeven moment groeit het trio naar vrijer en gezamenlijk improviseren over de herfstbladeren. Weken de heren toch af van de stelregel voor dit concert: alleen Bebop. Een prachtig voorbeeld van hun werk.

Fris en als nieuw
Op de tweede cd begint het trio met een hele opgewekte versie van ‘Bouncing with Bud’. Dat doet hij helder en duidelijk. Een heerlijke uitvoering.
Tegen het eind van concert ging de pianist even op de populaire toer: Het was 14 november en ‘Santa Claus’ mocht wel weer eens van stal worden gehaald om ‘naar de stad te komen’. De kerstsong werd omgetoverd tot een groovy en bouncing stuk muziek. Naar verhouding rockt het er over. Het modernere ‘Moment Notice’ van Coltrane werd daarna misschien als een soort compensatie ingezet, maar het parelt ondertussen wel naar hoger sferen.
Al met al opnieuw een veelzijdige cd van dit trio, die altijd kan en overal goed past.

Opname plaats: New Jersey Performing Arts Center op 14 november 1998
Uitgebracht: 26 september 2018
Op ECM

Keith Jarrett – piano
Gary Peacock – Contrabas
Jack DeJohnette – Drums