Bernard van Rossum Quartet – Trampoline

Bernard van Rossum is geboren en getogen in Spanje uit een Engelse moeder en een Nederlandse vader. Hij is saxofonist, componist en arrangeur. Hij leidt zijn eigen BvR Flamenco Big Band en heeft voor de hier besproken cd, de ritmesectie van deze big band meegenomen en op enkele stukken speelt het strijkkwartet ‘Fuse’ mee. Op een van die stukken assisteert zelfs nog een blaaskwartet. De genoemde percussionist stond ook bij twee stukken in de opnamestudio en de gitarist speelt op drie van de negen stukken mee.
Kwartetwerk
Daarmee  heeft Van Rossum de klankkleur van de stukken breed gevarieerd. Dat wilde hij ook, om zo in die stukken aanvullende lijnen bij zijn saxofoongeluid te creëren. Ondanks deze aanvullende klankkleuren in zijn muziek, is het toch vooral een kwartetplaat gebleven. In het eerste stuk, tevens titelnummer, komt in het springerige thema het idee van de trampoline mooi naar voren. Dat maakt de muziek actief en fris.
In ‘After the Storm’ heeft Van Rossum naast zijn ritme trio de strijkers en blazers in het geweer gebracht. Zijn arrangement voor die acht musici heeft hij heel organisch uitgewerkt. Daardoor wordt de klankkleur van dit stuk door deze klassieke instrumenten bijna voorzichtig ingevuld. De tenorsax die heersend over de lange lijnen van strijkers en het hout heen speelt, kleurt de chaos na de storm en de bange onrust voor de gevolgen daarvan effectief in.
In ‘Tricycle’ duikt het intensieve fris springerige van het openingsnummer weer op. Hier wordt die sfeer echter heel anders ingevuld. Terwijl met een ‘Second-line’ drummotief uit New Orleans een lekkere basis wordt gegeven, soleert van Rossum op zijn sopraan over een piano, die basale akkoorden speelt. Het geheel staat als een huis. Ook als Xavi Torres zelf op zijn piano gaat soleren.
Zo krijgen de kwartetstukken, eventueel bijgestaan door de Strijkers en Blazers, de gitarist of percussionist, elk hun eigen aantrekkelijke thema. Naarmate je vaker hebt geluisterd, krijgt de muziek meer diepgang.

Bernard van Rossum Quartet – Trampoline
Zennez
Uitgebracht op 16 augustus 2019

Bernard van Rossum – Sopraansax, Tenorsax
Xavi Torres – Piano, Rhodes, Wurlitzer, Hammond
Marco Zenini – Contrabas
Joan Terol – drums

Gastspelers:
Strijkkwartet ‘Fuse’
Blaaskwartet met:
– Maria Christina González – Fluit
– Maripepa Contreras – Hobo
– Anton Jakimento – Klarinet
– Frederico Calcagno – Bas klarinet
Yishai Glick – Gitaar
Fran Gayo – Percussie

Friejam festival in Leeuwarden.

Geslaagd en veelzijdig Friejam Festival.
13 april 2019

Friejam bestaat vijf jaar en om dit te te vieren hebben ze een Festival georganiseerd om laten zien wat ze in vijf jaar tijd voor elkaar hebben gestoomd. Alle aspecten van muziek maken kwamen voorbij. Van een pionierend leerorkest dat nog vol in de groei is, via soul- en funkorkesten waarin al vlot en vaardig wordt gespeeld, tot een masterclass orkest dat de moderne Jazz onder de knie heeft gekregen. Daarnaast had Friejam  soulzangeres Sabrina Starke uitgenodigd, evenals het Cross-overorkest Coal Harbour, het saxofoonkwartet Vlam en Fuse, het strijkkwartet met contrabas en percussie. Die drie laatste groepen brachten een mix van Klassiek en Jazz. Voor puristen viel dat misschien buiten hun comfortzone, maar voor grenzeloze muziekliefhebbers was het ‘t neusje van de zalm.

Pioniers orkest

The Roaring Twenties Experience onder leiding van Arend Huisman was in stijl aan het musicieren. Ook de oude hit ‘Hij wel’ van The Ramblers kwam langs. Foto Gitta Overmaat

Om bij het begin te beginnen. De opening van het Festival was aan de ‘Roaring Twenties Experience’ gegund. Het jongste pioniersorkest van de Stichting, maar het heeft ook de hoogste gemiddelde leeftijd. Ze werken ‘pas’ twee jaar aan hun repertoire en dat  betekent ze niet altijd spatgelijk spelen, maar wel dat ze spélen. Natuurlijk hoorde je dat ze steekjes lieten vallen. Dat hoort er bij en verdwijnt wel na veel samenspelen. Mede dank zij de violiste en de banjo bespeler werd de sfeer van de twintiger jaren mooi in beeld gebracht. Zo kreeg de zang zoals dat toen hoorde, ‘slechts’ in het midden deel  tijd om te glanzen. In die tijd vond de overgang plaats van salonorkest naar Jazzorkest, zodat de viool en banjo toen nog een wezenlijke rol in het geluidsbeeld had. Dirigent Arend Huisman heeft in die twee jaar grote vorderingen met het orkest gemaakt. Chapeau!

Masterclass

Na het officiële gedeelte werd even het vijf-jarig bestaan van de organiserende stichting gememoreerd. Voorzitter Hans Ritman zette het fotoboek van Gitta Overmaat in het zonnetje en hij stelde de nieuwe voorzitter voor. Daarna konden we bij de Masterclass van Frans Vermeerssen in het Backstage Café binnenvallen. Vermeerssen leidt hier in Friesland al jaren de beter toegeruste muzikanten op naar het spelen van moderne Jazz en het eigentijds improviseren. Het afgelopen seizoen werkte hij met zijn mensen aan de muziek van de blinde multi-instrumentalist Roland Kirk, die in de Jaren Zestig en Zeventig van de vorige eeuw aan de weg timmerde. In zijn muziek zit veel blues en vooral: veel plezier.

De Masterclass van Frans Vermeerssen met hier vijf van de zeven blazers en achter hen de ritmesectie en de twee zangeressen. Zij speelden met veel plezier de Tribute to Roland Kirk. Foto Gitta Overmaat
Frans Vermeerssen soleert voor het front van de Masterclass. Eigen foto.

Zijn thema’s zijn toegankelijk en eigenwijs. Dat de muzikanten er ook veel plezier in hadden bleek al meteen uit de strakke intro van ‘Three for the Festival’. Een mooi begin van hun concert en een eerbewijs aan het Festival, zoals Frans Vermeerssen met welgevallen aangaf. In Black and Crazy Blues had de altsaxofonist een Chinees blaas instrument, de Hulusi, tevoorschijn gehaald voor een bijzondere inleiding. Geheel in de sfeer zoals Roland Kirk dat ook kon doen.

De groep speelde de stukken van Roland Kirk voortvarend en met lef. De muzikanten hadden ook hard gestudeerd op hun solo’s en hun concert was een van de Friejam hoogtepunten van het Festival. Achter de uitgebreide frontlinie van blazers, bleek de begeleiding een hoog damesgehalte te hebben De twee zangeressen Sina en Marian, gitariste Liesbeth en een heerlijk drummende Marieke. Terwijl bij de Blazers ook nog altsaxofoniste Jettie haar partijtje met verve meeblies.

Drie van de vier dames van het Saxofoonkwartet VLAM. Foto Gitta Overmaat

Saxofoonkwartet Vlam met soliste Gabija Baruyte.

Bij het Saxofoonkwartet viel ik midden in de Rhapsody in Blue van Gershwin binnen. Dat komt ervan als er in drie zalen wordt gespeeld, dan moet je kiezen. Ze voerden het arrangement voor vier saxofoons schitterend uit. Zij speelden een strakke set die het midden hield tussen klassieke en Jazz. Dat laatste aspect kwam aan de orde zodra Gabija Baruyte als vijfde violiste uit de coulissen kwam. Zij kreeg de solistisch rol toebedeeld.

Jorrit Westerhof

Een deel van het Leerorkest Biruta. Foto Gitta Overmaat

De Beide Friejam Orkesten Bokito en Niruta voerden ondertussen hun concert uit in de Arena zaal voor een uitgelaten publiek. Onderwijl speelde Jorrit Westerhof met zijn trio een set in het Backstage café. Bij binnenkomst leek het alsof hier en daar nog het een en ander moest worden gestemd, dan wel knoppen in de goede stand gezet. Maar het bleek alsnog een Ambient achtige compositie te zijn, waarbij met veel elektronica trage klanken tevoorschijn werden getoverd. Deze exercitie mondde uit in een lange en steeds luider klinkende improvisatie, die door de aanwezigen zeer werd gewaardeerd. Aan het eind van zijn set speelde de gitarist een stevige Country-achtige compositie, die ook weer uitmondde in een eruptie van geluid.

de Cross-over groep Coal Harbour speelt met een strijkkwartet en een drie mans blazerssectie, begeleid door driema ritme. Foto Gitta Overmaat

Coal Harbour

Bij de concerten van Sabrina Starke en even later van Coal Harbour leek het er op dat deze werden opgehouden door versterkingsproblemen. Hun sets  begonnen in ieder geval fiks later. Het concert van de Rotterdamse formatie Coal Harbour was een veelzijdig concert. De band kon als tentet moeiteloos overschakelen van Jazz via Klassiek naar heerlijke Cross-over muziek. Of het ritme trio van piano bas en drums met de hele groep speelde, met slechts de drie Blazers of alleen met het strijkkwartet, maakte niet uit. De muziek was steeds spannend om mee te maken.

Evelien Storm en Fuse

Evelien Storm. Foto Gitta Overmaat

Door de genoemde vertragingen kon ik van Evelien Storm alleen haar laatste song ‘Spring is here’ meemaken. Dat bleek een prachtige uitsmijter, respectievelijk een overdonderende kennismaking met deze zangeres.

De Groep Fuse begon gelukkig ook veel te laat, waardoor hun optreden naar behoren meegemaakt kon worden.

De Cross-over groep Fuse sloot het festival af met een spannende set. Foto Gitta Overmaat

Dit strijkkwartet met percussionist en bassist leverde een schitterende set af. Ze zijn de huisband van het zondagmiddag tv-programma ‘Muziek met Witteman’. Live maakte het ensemble hun faam helemaal waar. Ook zij schakelden moeiteloos tussen klassiek, Jazz en zelfs Iers.

Het jubileum Festival van Friejam barstte van het talent en van prachtige muziek. Qua durf en artisticiteit is het een geslaagd Festival. Jammer dat de publieke belangstelling het af liet weten.