Lucky Thompson – The Paris Small group Sessions 1956 – 1959

Oud Goud

Het Spaanse Label ‘Fresh Sound’ heeft alle opnamen van Lucky Thompson met kleine groepen in Parijs bij elkaar gezocht en in 2017 op vier volle cd’s uitgebracht. 74 Pareltjes van deze tenorsaxofonist

Wie houdt van bebop met een fijn Frans sausje, kan aan deze box veel plezier beleven. De ondergewaardeerde Amerikaanse tenorsaxofonist Lucky Thompson blijkt  in Frankrijk in de periode van 1956 tot in 1959 een heel oeuvre aan Standards en eigen composities bij elkaar te hebben opgenomen. Altijd met Franse musici, alleen de eerste sessie was zijn collega ex-patriot trompettist Emmett Berry erbij. Ook zo’n naam die je nagenoeg nooit tegenkomt. Kenny Clarke kwam september 1957 ook nog een keer langs. En hij heeft in 1957 met zijn quintet tijdens een complete opnamesessie, Sammy Price begeleid.

De precisering van ‘kleine groepen’ is wel noodzakelijk en het ziet er naar uit dat deze verzameling uitputtend is  voor wat betreft de kwartet- en quintet opnamen. Althans bij de Franse opnamen die ik van Lucky Thompson in de kast heb staan vind ik niets terug van deze box

Lucky Thompson was een van de eerste tenoristen die bebop speelde. Hij heeft nog enkele plaatopnamen gemaakt met Charlie Parker in 1946. een zelfbewuste tenorsaxofonist die zei waar het op stond, als hij vond dat hij niet goed behandeld werd door de labels en labeltjes. Daardoor kreeg hij in de V.S. geen poot meer aan de grond en vertrok in 1956 naar Frankrijk, om daar zijn geluk te beproeven. Daar werd hij als Amerikaans Jazz Musicus met open armen ontvangen en vrijwel meteen de opname studio’s in gesleept. De Franse drummer Gérard ‘Dave’ Pochonet was daar mede ‘schuldig’ aan. Voor de tenorist was het gelukzalig om zo in de watten te worden gelegd. De pianisten Henri Renaud of Martial Solal verdeelden de  opname sessies onder elkaar. Lijkt het wel. De Belgische bassist Benoit Quersin deed meestal mee, anders was Pierre Michelot wel van de partij en een heel enkele keer Gilbert Gassin of Jacques B. Hess. 

Zoals gezegd, de 74 stukken zijn voornamelijk Standards en soms werden er alleen eigen composities van Lucky Thompson opgenomen. Er zijn geen alternatieve takes bijgevoegd, zo die er zijn. De muziek is blijkbaar van de oude LP’s (25 en 30 cm) afgehaald. (Net zoals dat ook bij de Rita Reys verzameling van dit label ‘Fresh Sound’ het geval is.) Per opname vind je één tot acht stukken. In dat laatste geval was zanger-pianist Sammy Price de hoofdpersoon.

Het gaat te ver om alle achttien opname sessies na te lopen. Hij heeft in deze periode 22 eigen composities opgenomen. Duidelijk is wel dat ‘Lucky’ Thompson het in die tijd in Frankrijk zeer naar zijn zin had. Zo zou hij in 1956 met de big band van Dizzy Gillespie mee naar het Midden Oosten, maar zegde die trip na zijn eerste plaat opname af. Al gauw had hij meer opgenomen dan daarvoor in de V.S. In deze periode eind jaren Vijftig, is hij nog wel een paar keer naar de States geweest, maar kwam steeds weer terug naar Europa.

Hij heeft hier nog regelmatig kunnen spelen. Opnamen uit 1968 en 1969 in Rotterdam, Rome en Warschau  bewijzen dat. Daarna keerde hij definitief terug naar ‘The States’ en heeft nog enkele langspelers opgenomen en lesgegeven.  Daarna heeft hij vanaf halfweg de jaren ’70 de saxofoon niet meer aangeraakt. Hij vereenzaamde en kreeg langzaamaan de ziekte van Parkinson. Uiteindelijk werd hij begin jaren ’90 opgenomen in een verzorgingstehuis waar hij stierf. 

Lucky Thompson – Complete Parisian Small Group Sessions 1956 – 1959

www.freshsoundrecords.com

Boelo Klat en Marcel Kaptein

Waar Pop en Jazz elkaar ontmoeten, ontstaan vaak nieuw en onverwachte muzikale  ‘paadjes’ die voor de luisteraar niet altijd lekker begaanbaar lijken te zijn.

Toen Jazzpianist Boelo Klat en zanger Marcel Kapteijn elkaar een paar jaar geleden beide in de studio van Omrop Fryslân, opnamen maakten voor het Live programma van de Omrop, trok Marcel de stoute schoenen aan en stelde Boelo voor om samen ‘iets’ te gaan doen. Dat mondde uit in een vruchtbare samenwerking, waarin beide muzikanten hun ei helemaal kwijt konden en de luisteraars ook volledig aan hun trekken kwamen. Dat was 1 maart jongstleden heel goed te beluisteren in het Kleinste Theatertje van Fryslân van Bob de Boer in Koarnjum. Ook toen werden voor Omrop Fryslân opnamen van het duo gemaakt. Deze komen nog regelmatig op tv langs.

Marcel Kapteijn was in de jaren Tachtig en Negentig van de vorige eeuw een van de twee centrale figuren in de popgroep ‘Ten Sharp’. Daarin zong hij zo indringend, dat het zo dat zijn stem nu en dan wel perfect driestemmig over elkaar heen leek te buitelen.

Zijn muzikale maat en tegenhanger Boelo Klat heeft zich als pianist een eigen stijl ontwikkeld die zich het best laat omschrijven als verhalend en intiem, met sporen van zijn grote voorbeeld Thelonious Monk. Evenwel zonder even mysterieus te worden als hem. Klat is een meester in het verhalend spelen en vult en versterkt zo de zang van Kapteijn. Zijn pianospel vloeit prachtig samen met de zang en gaat heel verrassend, ook zijn eigen weg.

Als duo hebben ze elkaar gevonden in de ballads die Peter de Wijn voor Kapteijn schreef. De zanger is daarbij niet te benauwd om zijn pop achtergrond of zijn grote voorbeelden in zijn zang te verwerken.

Soms hoor je heel even een schim van de al weer vijf jaar geleden overleden Joe Cocker in zijn zang doorklinken, zoals in de fantastische Blues ‘Better version of Myself’. Maar in tegenstelling tot die ‘Zingende Loodgieter’ heeft Marcel Kapteijn een veel groter bereik met zijn stem, zodat hij de melodie niet hoeft te suggereren, maar die echt kan zingen! Dat maakt de songs op deze plaat ook indrukwekkend sterk.

Of je hoort in zijn teksten citaatjes terug uit grote pophits. Flarden die prachtig in de nieuwe teksten zijn verwerkt. Toen Peter de Wijn ‘Find us a River’ schreef heeft hij kort daarvoor vast Cocker’s ideale Rockplaat  ‘Maddogs & Englishmen’ op de draaitafel gehad. Ik moet tenminste steeds denken aan diens versie van ‘Cry me a River’. Qua tekst is ‘Find us a River’ overigens heel anders opgezet.

Samen maakten ze met hun muzikale kwaliteiten en hun verschillende achtergronden een cd met elf prachtige muzikale monumentjes. Muziek die je intensief kunt beluisteren, maar ook als welluidende achtergrond kunt draaien. In beide gevallen wordt je heel gauw hun muziek ingezogen, Zo intens wordt er gezongen en gespeeld.

Marcel Kaptein & Boelo Klat – Magnolia

YaYa Records & Publishing

Marcel Kapteijn – zang

Boelo Klat – piano

Presentatie: 22 september in Cultuurhuis ‘De Klinker’ Winschoten

http://www.stadmagazine.nl/muziek/marcel-kapteijn-boelo-klat-magnolia