Anton Goudsmit, Han Bennnink en Wilbert de Joode in Oldeberkoop!

Voorbeschouwing

Improvisatie trio bij La Brocope in Oldeberkoop!

Anton Goudsmit – gitaar
Wilbert de Joode – contrabas
Han Bennink -slagwerk

Gitarist Anton Goudsmit wil nog wel eens een trio of een duo samenstellen om in de herberg La Brocope in Oldeberkoop tussen Wolvega en Appelscha op te treden. Zaterdag 1 december komt hij zelf met een sensationeel gelegenheidstrio spelen. Het zijn Han Bennink met een enkele trommel, Anton met zijn gitaar en Wilbert de Joode die contrabas speelt. Misschien komt hij wel met zijn Engels mini contrabas uit de 19eeeuw! Drie improvisatoren pur sang spelen dan een avondje samen.

Han Bennink is de muzikaal leider van het Instant Composers Pool, voor zover dat mogelijk is bij al die vrije geesten. Hij is altijd in voor een muzikale uitdaging. Daarnaast is hij beeldend kunstenaar. Een paar jaar geleden heeft hij nog een grote Tentoonstelling gehad in Het museum Belvédère in Oranjewoud, Heerenveen.

Anton Goudsmit haalde cum laude zijn Conservatorium. In de jaren negentig speelde hij in de groepen van Eric Vloeimans en jarenlang bij New Cool Collective. Toen hij het te druk kreeg met zijn eigen groepen en activiteiten, verliet hij NCC. Nu is hij vooral actief in zijn eigen groep de Ploctones en hij improviseert ook in het kwartet Estafest.

Wilbert de Joode is bekend van zijn werk in de groepen van Michiel Braam, de Bik Bent Braam, maar ook in het Trio BraamDeJoodeVatcher. Hij is lid van het Eric Boeren Kwartet, speelt soloconcerten door heel Europa, maar vooral speelt hij al vanaf de start in 1991 in het trio van saxofonist Ab Baars.

Alle drie hebben ze ook het Jan Wolkers beeld ‘John Coltrane’ een jaar in huis gehad. Het zichtbare bewijs dat ze de Boy Edgar Prijs, tot 1980 de Wessel Ilcken Prijs, toegekend gekregen hebben.
Dit belooft een groot improvisatie avontuur te worden met drie ras muzikanten die samen of apart alle kanten op kunnen gaan, en toch de grote lijn in de gaten blijven houden.

Zaterdag 1 december 2018
Herberg La Brocope, Oosterwoldseweg 5
8421 PA Oldeberkoop
T 06-46216952

Aanvang concert 20,15 u
Entree € 13,50
Voorafgaand aan het concert kunt u deelnemen aan de table d’hôtes. (3 gangen € 25,– )
Reserveren via info@lebrocope.nl

Ed Verhoeff, Izaline Calister en Angelo Verploegen – Live at the Concertgebouw

Ed Verhoeff  Gitaar
Izaline Calister Zang
Angelo Verploegen flugelhorn

Met haar eigen cd’s maakt Izaline Calister vooral propaganda voor de muziek van Curaçao. Daarnaast zingt ze ook al jaren bij Pili Pili, de uitbundige Afrikaans gelieerde Jazzgroep van Jasper van ’t Hof. Met Peter Beets zet ze een muzikale vertelling op de planken van Gershwin’s Porgy & Bess. Dan zingt ze ook nog met Leoni Jansen in haar Wereldmuziek programma’s.

Het Trio
Dit jaar heeft ze samen met gitarist Ed Verhoeff en trompettist Angelo Verploegen hier op Bugel, een prachtig en veelzijdig zangprogramma samengesteld en gelukkig nu ook op cd gezet.

Beide muzikanten zijn gewend om in kleine groepjes te spelen. Verhoeff speelt al jaren als duo met de zangeres en hij kent Angelo Verploegen al jaren. Zodoende is het niet raar dat de drie bij elkaar kwamen. Ze vullen Calisters zang volledig aan. Sparren met haar of tillen haar zang op, zodat Izaline zich gedragen weet door een meer dan zeker vangnet.

De Muziek
In deze live opname uit het Concertgebouw hebben ze een veelzijdig programma samengesteld. Uiteraard met songs uit Curaçao, Braziliaanse songs van Tom Jobim, eigen liedjes en een enkele Gershwin standard. Uit het Nederlandse songboek heeft ze het lied ‘De lucht zit nog vol dagen’ van Gerard van Maasakkers opgepikt. Als afsluiting van haar programma kwam, van Toon Hermans: ‘Appels op de Tafelsprei’ boven water.

Om met dat laatste te beginnen. Dat klinkt ontroerend alsof het  een slaapliedje voor haar dochter was, toen ze nog niet naar school ging. Mocht je iets heel liefs willen horen, dan is dit het wel. Het patent van Toon op ontroeren heeft ze helemaal in stand gehouden. De bugel en de akoestische gitaar maken de song helemaal rond.

Die integriteit van dat laatste liedje op de cd staat voor alle voorgaande songs, of het nou Jobim’s ‘Chovenda Na Roseira’ is, of Quincey Jones ‘Miss Celie’s Blues’ of haar eigen ‘Mi Pais’, het hele kleine van de begeleiding en haar stem is zo intiem, dat je alleen maar kunt genieten van zoveel warmte en speelplezier. Zelfs het zorgelijke maar in wezen zorgeloze ‘De lucht zit nog vol dagen’ (en er moet nog zoveel worden gedaan) Wordt door het trio lekker opgewekt gebracht. Er zit ook nog een stukje samenzang met de Bugel in. In gedachte zie je de spanning tussen de twee, die samen zingen en spelend op de bugel.
Uitgebracht door EZC Records / Coast to Coast
Opname: 31 augustus 2018
CD-Presentatie: 9 december 2018
Verkrijgbaar bij Izaline Calister Prijs: ƒ 15,- incl. Verzending,

Bruut! V Meer van hetzelfde

Maarten Hogenhuis – altsax en tenorsax
Folkert Oosterbeek – Hammond orgel, Farfisa compact, Vox Continental, Korg Polysix, Mellotron, Piano en Harmonium
Thomas Rolff – Contrabas
Felix Schlarmann – Drums

Laatst hoorde ik de drummer Felix Schlarmann bij het Millennium Jazz Orkest spelen. Hij is ook een van de vier leden van Bruut! In die twee groepen hoor je eigenlijk twee verschillende drummers: een slagwerker die in big band verband genuanceerd en precies van papier kan spelen, tegen een drummer die een vast patroon slaat waar overheen gegrooved wordt en op gedanst kan worden. Dat is het doel van Bruut! Er moet op gedanst worden. In een Popzaal trekken ze daarom hard, snel en fel van leer.

Deze vijfde cd van de heren bedient beide doelgroepen. Er staan dansbare stukken op en enkele genuanceerde stukken. Het openingsnummer is zo’n harde stamper met een groovende altsax, die toch ook nog melodisch uit de hoek komt. Orgel en drums zijn met zijn tweeën bonkend bezig, terwijl de altsax zich al spelend staande weet te houden. ‘Maestro’ is eigenlijk een ouderwets saxnummer. De drie anderen houden zich vooral bezig met het leggen van de basis. Dat ze zich niet naar de achtergrond laten duwen is voor deze ploeg vanzelfsprekend. Het eenvoudige motiefje wordt heerlijk uitgebuit. ‘Phteven’ –dat is de juiste spelling!- is min of meer een alarmnummer. Een zich herhalend motiefje dat het in de zaal wel zal doen. Op de plaat had er wel wat meer variatie in mogen zitten
‘Bud’ heeft een rustig tempo en een melodische altsax. ‘Watkins’, het volgende stuk is wel meteen weer een adrenaline shot. ‘Les’ is ook een ballad en qua instelling vergelijkbaar met ‘Bud’.
Als je behoefte hebt aan een flinke adrenaline, is deze schijf geschikt voor je.

Uitgebracht door DOX
Gepresenteerd op 30 november 2018
Prijs bij Dox: CD: € 15,- LP:€ 20,- Digitaal: €9,-